Lea Kant, het virus, de hype

Lea Kant was (waarschijnlijk) de eerste coronapatiënt van Nederland. Dat meldde EenVandaag op 11 juni. Lea Kant (50) werd Patient Zero, lekker internationaal, genoemd. Patiënt Nul komt uit Nieuwendijk. Lea Kant uit Nieuwendijk was tijdens de coronacrisis een hype. EenVandaag wandelde met grote passen door het leven van Lea Kant. Ik weet wel beter, dankzij kennissen en het dorpsnieuws. Een reconstructie van Patiënt Nul.

In december/januari werd het virus ontdekt in Wuhan. Patiënt Nul kampte in februari met longproblemen. Het was zo erg dat huisarts Kees den Haan, praktijk Almkerk, haar op 21 februari doodziek in het Beatrixziekenhuis liet opnemen. Beatrix tastte een week in het duister. Op 28 februari vierde mijn vrouw haar verjaardag. De duistere ziekte van Lea Kant was het gesprek van de avond. Diverse verjaardaggangers waren bij haar op bezoek geweest…

We lachten en we rochelden maar wat. Totaal geen benul dat het coronavirus uit Wuhan Lea Kant had geveld. Patiënt Nul werd vervoerd naar het Erasmus MC. Huisarts Kees den Haan kreeg een telefoontje dat ze het coronavirus had en hij moest direct veertien dagen in quarantaine, te Werkendam. Intussen vroegen wij ons bezorgd af of we ook besmet waren. De tv smeet elke avond gevechten op leven en dood de huiskamer in. Mijn vrouw kuchte, hoestte koortsig en kortademig. Onze huisarts bezwoer dat het nog niet erg genoeg was. Een cafetariabaas hoorde dat het virus in zijn kroketten zat…

Patiënt Nul lag een week of vijf op de ic van het Erasmus MC. Huisarts Kees den Haan bleef wonder boven wonder kiplekker, maar kwam elke avond overwerkt thuis. Vragen. Vragen. Vragen. Patiënt Nul verblijft nu in een revalidatiecentrum. Ze probeert een hand op te tillen. Haar man, vrachtwagenchauffeur, positief getest zonder klachten, rijdt haar rond. Zijn telefoon sloeg op hol, maar het mysterie waar ze het virus heeft opgelopen blijft. Ze ging nooit van huis, behalve naar de lokale super zonder slachtmarkt, nooit naar carnaval.

Een virus van Wuhan naar Nieuwendijk, mysterie. De balans na de eerste golf: het virus spaart rijk noch arm, 99 procent van de doden is 50-plus, vaak obesitas.

Geluk was met ons. #kushetleven

Ruig, rijk en royaal. Veen!

Wie snakt er af en toe niet naar het echte leven? Weg uit de poppenkast van alledag? De westerse poppenkast dat alles leuk moet zijn. Het echte leven bestaat uit leut én lijden. Wind tegen maakt een mens sterk. Ik maakte het mee in Veen, spreek uit Vèèèèn.

De begrafenis van Dick Honcoop. Foto’s Piet Hartman

Even een duik in de geschiedenis. Mijn geboortestad Woudrichem Vesting was honderd jaar geleden net zo straatarm als Veen. Dat leidde tot het Vischoproer van Woudrichem in 1877 en de opstand in de Vlaas, de no-go-area van Veen, in 1898. Na de oorlog kwamen Veense kinderen aan de deur met bloemen en sinaasappels. Die lieverdjes durven, dacht ik vol ontzag. Overleven was het. Het was het begin van de bloei van Veen. Maar volgens mijn vestinggenoten deugde zelfs de wind van de bovendijk niet, terwijl Aalburg de vesting Sodom en Gomorra noemde, want daar waren de cafés op zondag open… Aan vijandelijkheden geen gebrek.

De Veense mens bouwt ook graag kerken: de hervormde kerk, de hersteld hervormde kerk en de kerk van de gereformeerde gemeente.

Zo’n tien jaar geleden bracht ik een bezoek aan Dick Honcoop, de gewaardeerde geschiedschrijver van Veen. Gelachen dat we hebben over de ruige bijnamen en de rebelse historie. Toen ik een rouwbrief kreeg, ging ik terug. Ik zat in de hervormde kerk, liep mee in de rouwstoet en verbaasde me. Dat ik ooit in een stille tocht door Veen zou lopen… Een week later stond ik in de kantine van Achilles Veen, zonder noodplan. Haringhappen voor het goede doel. Veen is het rijkste dorp van Altena geworden, echt wel. Ik telde moeiteloos acht ondernemers voor de Quote 500. Nee, geen namen, veel zwart geld. Jeetjemina!

De Veense cowboys exporteren bloemen en planten tot in Zwitserland en Engeland toe. PT Creations kan zo 40 harde werkers gebruiken – arbeidsmigranten dus. Gerrit en John Kwetters besturen de grootste eierhandel van West-Europa. Ik heb meer bier op dan haring. Leven is delen in booming Veen.

Deze column stond 7 juli in AD Rivierenland.