Column AD: Fietsen in Sauerland

Pijn is genot, volgens de schrijver Jan Siebeling.

Volgens deskundologen moeten we gaan reizen. Nog meer gaan reizen, want ver van huis werkt het brein beter en zijn we creatiever. Ik heb zo mijn twijfels. Met boerenverstand kom je heel ver. Een paar dagen fietsen in het Sauerland leek me wel wat. Het boek ‘Een jihad van liefde’ van Mohamed El Bachiri in de tas. Voor alle duidelijkheid: ik ben een toerfietser, geen racefanaat. Het Sauerland staat bekend vanwege kuuroord Winterberg en de wintersport, maar fietsen? Ik heb een Nederlandse fiets-tic, een niet te stillen verslaving, maar Duitsers fietsen werkelijk géén meter. Regelmatig zag ik dan ook Duitse vrouwen buiten categorie uit hun glanzende BMW rollen. Dat was eerst schrikken geblazen…

De toppers Kees Westerlaken, Piet Hartman en Gerrit Vos op een terras met een super kiwibecher.

Een schoolreisje, dat fietsen met maten in het Sauerland. Uitstekende fietspaden, degelijke bewegwijzering, golvende wegen. Bergbeken zonder één stukje plastic. Hannelore Naturkraft alom. Het Sauerland smaakte als een wildebras met kalmerende saus. En de regionale economie draaide op volle toeren. Boerendaken met zonnepanelen verschaften dorpen stroom. Brauerei Bosch leverde doping in de kleinste kroeg. Het roodbonte vee op de welvende weiden stond garant voor de sudderlappen. Ambitie! Ik mag de Duitsers wel, behalve als ze naar de wapens grijpen. Het fietsclubje logeerde in een hotel vol senioren, die bewonderend toekeken. Jongens waren we, stoere jongens. Af en toe een bergje van 8 of 9 procent, daarna vielen de klimgeiten het zwembad, de sauna en het bier in. Stof genoeg voor sterke verhalen bij de avonddis.

Zo stond ik een keer onderweg zorgelijk naast mijn fiets. Eigenlijk was ik opgebrand. Totdat een dame met een Mercedes stopte. Ze draaide het raampje open. ,,Kann ich helfen?” Ik keek verrast terzijde en zei plompverloren: ,,Wir schaffen das!” We keken elkaar aan en ze besefte dat haar kabbelende leven plotseling heel even in iets kansrijks was veranderd. Spaar geen geld, spaar mooie momenten.

Deze column stond 13 mei in AD Rivierenland.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *