Vaarwel Aalburg en het Maxima-momentje van Fons Naterop

Vaarwel mijn beste gemeente Aalburg, sinds 1973. Ik stond in de rij richting laatste nieuwjaarsreceptie. Vóór mij de roemruchte VVD-boer Cees Branderhorst. Hij kleineerde *kuch* wethouder Sylvana de Backer en hield Altena nog een paar jaar tegen. De enige constante is verandering.

Met deze vrolijke watergeuzen moet het lukken: Roland van Vugt, Arno Bouman, Robert van Dijk en Inge Schüller. Foto Piet Hartman

Ik stond tussen een trillende Altena-dreamer Roland van Vugt, een weemoedige Adri Burghout (wat geweest is komt nooit meer terug) en een olijke Anton Vos. Ik miste revolutionair Shah Sheikkariem. Moest hooien zeker. Burgemeester Fons Naterop stak de laatste speech af. Een katholiek met een protestantse boodschap. Hij pinkte een traan weg. Ik voelde het! Een Maxima-momentje. Zijn laatste nieuwjaarspreek. Wethouder Wijnand van der Hoeven wilde spontaan een klassieker aanheffen. Zijn vrouw voorkwam dat. Mooi volluk, die Aalburgers. Ze kunnen veel van me hebben. “De wereld verandert stiekem langzaam”, merkte fotograaf Anton fijntjes op. Ik zei dat als hij thuis aan de keukentafel was blijven zitten, hij nooit fotograaf was geworden, een wereldfotograaf. Anton grijnsde.

Matthijs van Oosten, Renze Bergsma en John Bakker zochten inspiratie bij elkaar. Ik gaf Paula een kus. Paula kuste mij. Het is weer goed tussen ons. Het circus dat Aalburgse raad heet, kreeg nog even gestalte dankzij BD-verslaggever Sjaak Koolen. Een ongelogen (ludieke) terugblik. “Ik wil wel wat zeggen, maar ik weet niet waar we zijn’’, zei ooit een dommelend raadslid. Gelach. Gejank, van binnen. Gezang. “Altena heeft een nieuw type raadslid nodig dat de burger niet voor de voeten loopt”, analyseerde Roland van Vught. Hij is beschikbaar. Alle raadsleden kregen de bibbers. Lies Schreuders deed bozig tegen me, de enige boze vrouw. Naterop riep op tot verzoening, tot verbinden, tot zwaluwstaarten. Klonk lekker. Moedig voorwaarts!

Lies Schreuders in gesprek met Arno Bouman.