Dijkgraaf Bastiaan Snoek (1941-2021) redde Altena van evacuatie

Bastiaan Snoek overleed op 13 augustus, 1941-2021. Hij was net als biologieleraar Johan Koekkoek een van de toppers van Altena. De aimabele herenboer aan de Kalversteeg in Hank had niet alleen vele baantjes, hij was ook een pionier, een vernieuwer. 

Minister Jorritsma bezocht al cruisend samen met dijkgraaf Snoek het bijna-ramp-gebied.

Ik noem zijn betrokkenheid bij de oprichting van de Agrarische Natuurvereniging Altena Biesbosch. Die club brengt samenwerking tussen boer en altenatuur tot stand. Zoals Sicco Mansholt beoogde in 1972 na het onheilspellende Rapport van Rome.

Als dijkgraaf vertelde hij me over de watersnood van 1953. De Buitendijk was op diverse plaatsen doorgebroken en de familie Snoek moest eerst met de auto, die in een sloot belandde, en daarna hand-in-hand naar Dussen vluchten. Tot hun middel in het water.

Het hoge water van 1993 liep met een sisser af, maar in 1995 was het kantje boord. Dijkgraaf Snoek had geleerd van 1953 en bleef kalm, hoewel… Weer een verhaal!

De provincie riep een regionaal crisisteam met de vier Altena-burgemeesters bijeen in Den Bosch. Boven-Hardinxveld, Gorinchem-Oost en de Bommelerwaard moesten geëvacueerd worden. De televisiebeelden maakten iedereen gek.

Ondernemers belegerden het waterschapskantoor in Woudrichem. Er was geen rampenplan! Burgemeester Dorland bracht zijn meubilair naar boven. De Chinees liet een verhuiswagen komen. De ME oefende een vluchtplan. Sleeuwijk had het niet meer. Gilles Vingerling aan het Dijkje belde de gemeente. Uw huis komt tot de dakgoot in het water, meneer…

Het crisisteam zat in de atoomkelder van het provinciehuis en moest een beslissing nemen. Liefst 50.000 inwoners van Altena de bruggen over of niet? De Bommelerwaard was al inclusief vee de Andelse Sluis over gevlucht. Bij Oosterhout zou een tentenkamp komen…

Dijkgraaf Snoek riep op tot een laatste inspectie. Hij deed 31 januari geen oog dicht. Vroeg in de morgen zag hij het stuwmeer bij de Merwedebrug. Ik stond er een paar uur later. Het scheelde 10 centimeter. Het dijkvak Woudrichem-Rijswijk beefde. Snoek fluisterde tegen het water, tegen de wind, het was een gebed, een kalmeringsgebed. Het bleef een briesje.

De atoomkelder zuchtte van verlichting. Centimeter na centimeter zakte het water.

De beelden van Limburg zijn me bijgebleven. Een razende Geul. Spoor van verwoesting. Een razende Merwede. Geen huis meer overeind.

Het Project Ruimte voor de Rivier biedt soelaas. Nog wel.  

Jacoba van Beieren zal Gorcum nooit meer beschieten

Toen de ANWB Gorinchem had gekozen als de mooiste vesting van Nederland ging ik als de wiedeweerga met de watertaxi naar de overkant. En wat zag ik? Trotse blieken, dansende blieken, zingende blieken. Allemaal in polonaise achter burgemeester Reinie Briene. De burgemeester die na eerst te hebben huisgehouden bij de ambtenarij van Woudrichem (slapen, doe je maar thuis) zoveel vrolijkheid in het stadje brengt.

Het brandnetelbos Buiten de Waterpoort. Foto Piet Hartman

Inderdaad, niets lijkt meer op het Gorcum van toen. Toen ik er naar school ging en onder de bank kroop voor de blik van rector Bas Dorsman. Toen het beeldschone Buitenbeentje de enige kroeg was waar muziek klonk, waar je kon dansen en dronken worden en stoned het steegje verliet. Toen de grote C.T. De Vries Robbé elke dag belde waar de krant bleef. Ik werkte bij het Nieuwsblad voor Gorinchem en Omstreken. Unitas en SVW, wat een volk…

Ik dwaalde van terras naar terras. Dwalen en verdwalen, het mooiste dat er is. Dronk overal een glas. Aan de Lingehaven een paar meer. En sprak overal goedgemutste Gorcumers. Showgirls en dandy’s zijn het geworden. Dat klagen in het DNA van de bliek zit, niet die dag. Buiten de Waterpoort, terug met de watertaxi, ontdekte ik een multiculturele boulevard zonder gesis. Jacoba van Beieren zal nooit meer op Gorcum schieten. Ik beloof het.  

Ik was in de mooiste vesting van Nederland, onderdeel van werelderfgoed Nieuwe Hollandse Waterlinie, van Muiden tot de Biesbosch. Ik zeg het nog maar even, want de meeste Gorcumers duiken liever in hun glas dan in historie… Nou ja, De Vries Robbé wel.

Zowaar een paar minpuntjes. Dat wrak van die openbare wc! Maarten van Rossem gebeld. Oh, die heb ik gemist, zei Maarten en hij raadpleegde luidkeels Sis. Maak er een bunker van, klonk het. Met kogelgaten om in te zeiken.

Moe maar voldaan ging ik op een bankje zitten. Ik poogde de parels Woudrichem en Slot Loevestein te ontdekken. Ik kwam niet verder dan een haag van brandnetels, een brandnetelbos, een brandnetelbos zonder blieken. Maarten en de Unesco gebeld. Een schootsveld vol brandnetels? Maarten was niet meer te verstaan.

Na de polonaise weet deze klimaatrebel nog wel een uitdaging: Gorcum, de eerste plasticvrije vesting ter wereld.

Peter R. de Vries en de verdwijning van Germa van den Boom

Het is 54 graden in Death Valley. Ik denk aan Peter R. de Vries, groot strijder tegen onrecht. Hoe hij zich in 2007 met een ronkende tv-uitzending stortte op de in 1984 verdwenen Germa van den Boom uit Nieuwendijk. Een paar weken geleden zat hij aan tafel bij Humberto en toen verklaarde hij een lijstje te hebben met verdwijningen die hij wil oplossen. Bovenaan Tanja Groen. En Germa van den Boom?

Even het geheugen opfrissen. Dit stuk stond grotendeels in mijn boek Streekgenoten, 2014. Een vreemde zaak blijft het. Vol met foute beslissingen, vol met raadsels, vol met hopeloze of bewuste acties. Germa van den Boom kwam na een avondje stappen thuis aan de Dwarssteeg, dankzij een buurjongen. Haar ouders waren op vakantie, ze kregen geen contact en toen brak de hel los. Hoewel politiechef Maaskant en buurtagent Verhoeven eerst dachten dat de 19-jarige schone van huis was weggelopen. Christelijk gezin hè, u leze de Avond is Ongemak van Marieke Lucas Rijneveld.

Bloedsporen. Ravage in de keuken. De aanpalende buren, halfsteens tussenmuur, niks gehoord. De andere buren. Niemand wat gehoord? Een voorbijganger zou de volgende morgen vroeg een buurman met een mes achter in de tuin hebben zien staan. De andere verdachte bleek een oom van Germa te zijn die zijn handjes niet thuis kon houden. Na drie weken een buurtonderzoek. Sporen verdwenen. De politie was het spoor bijster…

Buurtbewoner Arie van der Stelt en Ad Mol stortten zich getergd op de zaak vol raadsels, roddels en flaters. Onderzoeksjournalist Kees van der Spek, die Germa van het atheneum te Gorkum kende, bracht het duo in contact met Peter R. de Vries. Samen met maatje Piet Versluis (Piet Paperclip) bezocht hij regelmatig de Dwarssteeg. Ze parkeerden de BMW zichtbaar en zetten overal een voet tussen de deur… Wat ik weet, neem ik mee het graf in, zei een buurman. Peter R. gooide 3000 flyers uit een vliegtuig. Motto: blijf schudden aan de boom. Nieuwendijkers hingen pamfletten op of deden de gordijnen dicht en loerden door een kiertje naar buiten. De kerkgangers baden elke zondag onder leiding van Wout Hordijk. Wel bloedsporen, tips genoeg, geen lichaam. Arie van der Stelt en Ad Mol gingen op bezoek bij Peter R. de Vries aan de Keizersgracht. Niets dan lof voor Peter R.

De stormachtige tv-uitzending op SBS6 bracht niet de gewenste doorbraak. Paragnosten uit binnen- en buitenland meldden zich. Vier speurhonden vonden onafhankelijk van elkaar een plek waar het overschot van Germa zou liggen, onder de grond, in een schuur. Een coldcaseteam ging op een andere plaats spitten, rara. Vreemde zaak.

De verdwijning van Germa van den Boom is nog steeds in nevelen gehuld. De twee hoofdverdachten zijn overleden. De moeder van Germa zou Peter R. de Vries hebben gevraagd zijn onderzoek te stoppen. De dader moet te erg voor woorden zijn.  

PS Peter R. de Vries heeft met zijn stichting De Gouden Tip ruim een miljoen opgehaald om Tanja Groen te vinden.

Peter R. de Vries overleed donderdag 15 juli na een aanslag.

https://www.volkskrant.nl/kijkverder/v/2021/de-zaken-van-peter-r-de-vries

In memoriam Johan Koekkoek

Johan Koekkoek (78) overleed maandag 3 mei onverwacht tijdens een bezoek aan Het Pompveld. Hij was in gezelschap van Goof van Vliet. Een markante streekbewoner is niet meer. Ik kwam hem regelmatig tegen. Hij gaf Altena nieuwe energie. Vorig jaar oktober stopte hij als bestuurslid van Altenatuur en toen schreef ik bijgaande overdenking.

Ik heb Johan Koekkoek nooit aan een talkshowtafel gezien. Hij heeft te veel diepgang. Johan Koekkoek (78) was en is een van de smaakmakers van Altena. Hij is geen cocktail van emoties. Wel een stevige preker met bezorgde blik, een gepeperde veldprediker. Johan Koekkoek stond aan de basis van Altenatuur. En nog veel meer.

Ik heb nooit op het Altena College gezeten, waar biologieleraar Johan Koekkoek bekend stond als de bonte hond. Elke dag op het fietske van Almkerk naar Sleeuwijk. Niemand wist wat natuur was. Hij bracht de natuur tot leven. Over onze modderkruiper en de Indische zeekoe kon hij uren vertellen.

Toen Van der Valk aan de Tol het bos van DE Gruyter (Zevenbansche Boezem) kocht en een hotel wilde bouwen greep Johan Koekkoek naar zijn geweer. Samen met advocaat Theo Sandberg ging hij dwars voor het plan liggen. Van der Valk sneuvelde. We hebben Fort Altena en hoe, dat past bij Altena.

In den beginne vond ik Altenatuur maar een stoffig clubje. Vogeltjes tellen, naar grutto’s kijken, padden redden. Weidevogelbescherming met tig vrijwillers noemen we het tegenwoordig. Heel spannend! Waar is onze nationale troetelgrutto gebleven?  

Johan Koekkoek was wethouder in Woudrichem. Het CDA pruimde zijn diftarplan (afvalscheiding) niet en liet hem hangen. Zijn uitspraak over karrespoor  A27 en het sluipverkeer zal ik nooit vergeten. We moeten met trekkers en karren de A27 blokkeren! Hadden we dat maar gedaan. De boeren durven nu wel, echt wel.

Mijn opa en oma deden wel 40 jaar met een bankstel. Toen de moderne mens om de haverklap een nieuw bankstel kocht (wegwerpmaatschappij) en de vuilverbranding vol gas moest geven #kanker, richtte Johan Koekkoek het Kringloopcentrum op. Optimistische vragen van mij over de staat van de mens en de aarde beantwoordde hij meestal met: Zij de gek kèrel! Ernstig dus…

De Struikwaard. Johan Koekkoek sprak niet alleen met bomen en boeren, maar ook met zwaluwen. Hij liet mij parende padden zien. Dat noem ik beschaving. Pas geleden maakte hij zich druk over die gruwelijke plassen op het land in polder Den Duyl. Fout systeem, foute boeren, foute grond.

De laatste keer dat ik hem sprak (Fort Giessen) hadden we het over de boer van de toekomst. Strokenlandbouw, robots in plaats van de kastelen van John Deere, drones. De Campus Almkerk loopt voorop, zijn zoon Arend. De Boerderij van de Toekomst staat in Lelystad. Agro-eco, kringloop, helemaal Johan Koekkoek en Japie van Diggelen.

Volgens deze groene visionair moet Altena in 2040 energieneutraal en afvalvrij worden. Ehhh, de rijken der aarde hebben het meeste bijgedragen aan de vervuiling/opwarming, becijferde Oxfam International. Bezorgde blik.

PS Laatst kreeg ik een molenbrood (strokenlandbouw) van hem. Hier voor jou, lekker! Dankbaar dat ik Johan heb gekend.

De onzichtbare vijand en ik

Hoeveel keer ontsnappen we in een leven aan de dood? Mijn coronacrisis begon op 28 februari vorig jaar, de verjaardag van mijn vrouw. Geknuffel alom en de mededeling dat Lea Kant, de eerste of tweede coronapatiënt van Nederland, met een mysterieuze ziekte in het Beatrix lag, werd bedrukt doorgeschoven. Totdat we enkele dagen later hoorden over corona en de link van Lea met onze familie.

Ik zeeg op de bank, zag een winterkoninkje zonder corona… en hoopte aan de dood ontsnapt te zijn. De onzichtbare vijand zwaaide met de zeis. Net als in De Pest van Camus. Een jaar vol angst, boeken en gesprekken. Angst onder mijn huid. Een jaar vol gevaar. Ik vreesde dat mijn tijd, zondagskind, gekomen was en probeerde de uitvaart op papier te zetten. Nee, ik voelde me geen Soldaat van Oranje, geen Kuifje in Altena…

De onzichtbare vijand sloop de gesprekken met mijn vier kinderen binnen. Hoogste tijd voor een spirituele verkenning en reiniging. We gingen terug tot 1944, de angst van de oorlog die het leven van mijn ouders en mij lang kleineerde en de #stress #somberheid #depressie van het moderne leven. Ik keek elke dag naar talkshows met deskundigen/wappies uit de grachtengordel. Meningenvirus… Waarom geen Ad Bax, Meeuwis Millenaar of Jan BBB Kolff? Adriaan van Dis zei dat we een verwend volkje zijn. Hoezo oorlog? Ik knikte. Maar mijn dochter #inspiratiecoach zei dat de luxe problemen van de prinsjes en prinsesjes van nu (meer) begrip verdienen…

De onzichtbare vijand regeerde. Ik was een vleugellamme vogel. En toen kreeg ik een uitnodiging voor de prik. Is een prik halal? Het water uit de kraan is niet halal, de lucht is niet halal, het leven is verre van halal. Hup, die prik er 2x in! Opgetogen kwam ik van de bank en reed onverschrokken naar het Amphia. De ontvangst, kalmerende woordjes. Op naar loket 1, identiteitsbewijs. Op naar loket 2, een nummertje. Op naar loket 3, het medisch loket. Allemaal lieve mensen met wegwerkersjasjes. Op naar de wachtkamer. Om me heen terminale ouden van dagen. Ik hapte naar lucht. Op naar prikkamer A3. De prikverpleegster  wreef over mijn arm alsof  ze de liefde bedreef. Ik keek rond en zag haar BMI, behoorlijk, behoorlijk. Hup prik 2 erin! De onzichtbare vijand schrok. Mijn overlevingsbrein vatte moed. Op naar het uitbuiken. De teamchef van het Rode Kruis zei dat ik moest bewegen en drinken. Bureaucratisch Nederland, soms heel gezellig. Dit is een uitje!

Uit de dood opgestaan wankelde ik naar buiten. Ik heb de oorlog overleefd, de watersnood, de oliecrisis, de bankencrisis en de coronacrisis. Bevrijdingsdag 15 april 2021. Ik mag nog even. Vier het leven! Huil! Lach! En verwonder! 

Auschwitz-overlevende Edith Eger: Escape your past and embrace the possible.       

Zelfkennis is het begin van wijsheid

Te midden van alle bestuurlijke drukte, wil ik u een kijkje in mijn ziel geven. Dit naar aanleiding van een interview in AD Rivierenland. Ik diende als een heilsoldaat de AD Groep tussen 1975 en 2007.

Het waait op de dijk.

In het interview stond een korte passage over mijn bezoek aan twee psychotherapeuten in Papendrecht. Uitleg! Ze waren een praktijk begonnen met als titel: Zelfkennis is het begin van wijsheid. Een moderne versie van het Orakel van Delphi: Ken Uzelve (1000 jaar voor Christus). Mijn hersens zaten toen nogal in de knoop, moeilijk karakter, maar het gesprek was een eyeopener, het begin van gedragsverandering, van persoonlijke vernieuwing. Elke dag sprak ik met mezelf over mijn talenten en hinderlijkheden. Zonder rode jurk van een Indiase yogagoeroe.

Toen ik een stuk over de Ethica van de filosoof Spinoza las, wist ik dat ik op de goede weg was. Spinoza schreef (1677) dat wie blij is met zichzelf ook blij kan zijn met een ander #zelfliefde #naastenliefde.

Het was een proces van lange adem, maar het schiep ruimte in mijn hoofd, die ruimte blies meer plezier in mijn leven, en ik werd minder gesloten en meer empathisch. Emoties laten waaien is nog steeds niet mijn ding… Aan het einde van de tunnel, zonder drank & drugs, kon ik opgelucht ademhalen #gemoedsrust #zelfvertrouwen.

Van het Orakel naar de hedendaagse boosmens is eigenlijk een kleine stap. Columnist Jaap van Duijn vroeg zich in de Telegraaf af waarom Nederland zoveel boze mensen telt. Boos en ontevreden in een welvarend land…. Wat een luxe! De boosmensen en de haattweets tasten als een nieuw virus ons land aan. Ik belde het Orakel effe: Wie een ander haat, haat vooral zichzelf… Mannen die hun vrouw slaan…

Ik zag CDA-coryfee Herman Wijffels op Buitenhof-tv met een pleidooi voor een great reset, te beginnen met Mark Rutte. De voormalige Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr zei in hetzelfde programma dat anderen niet de daders van ons ongemak zijn, maar dat wij allen daders zijn die de aarde verwoesten…

Mijn tijd is geweest, maar ik heb, vol verwondering, goede gesprekken met mijn kinderen over het leven nu en in de toekomst. Het onderwijs #jeugd is echt toe aan een uurtje filosofie in de week. Hop, kom uit je grot, de lentelucht in, groei en bloei.  

Leestip: Ik ga leven, Lale Gül.

Kijktip: de Vuilnisman.

Topvrouwen van Altena

Thrillerschrijver Saskia Noort merkte tijdens de jaarwisseling terecht op dat veel Nederlanders negatief zijn over hun landje. Laten we onze zegeningen tellen, bijbels gesproken. En dan kom ik tot een boel plussen. Ik wil 2021 beginnen met de Topvrouwen van Altena. Hemels zijn ze, als door de hand van God naar grote hoogten gestuwd, als door een toverstaf buiten hun oevers getreden. Onze godinnen uit de klei zijn karakters. Laten we dankbaar zijn en onze Bondgirls zoenen!

Marieke Lucas Rijneveld 3.0

Marieke Lucas Rijneveld, Nieuwendijk, Utrecht. Ze won met haar debuut De Avond is Ongemak de International Booker Prize. Het reilen en zeilen van een christelijk Altena-gezin ten voeten uit en dat betekent soms ongemak. En passant wilde ze ook de natuur in haar achtertuin met bezwerende zinnen redden… Op een vraag wat ze met de geldprijs van 50.000 euro ging doen zei ze onvervaard: een paar koeien kopen. Heerlijk, Marieke Lucas is onbedorven klei met karakter. Over haar nieuwe roman Mijn Lieve Gunsteling alleen maar hossende reacties. Gruwelijk goed, zoiets. Ik vroeg me af wie model staat voor de veearts: Klaas Rienks of Jaap Keller of Arie Baks?

Beauty Carola Schouten, Prinsjesdag 2014.

Carola Schouten, Giessen, Rotterdam. Minister van Landbouw in het kabinet-Rutte. Zo’n harmonieuze vrouw, zoveel boze boeren, bedreigingen, strontkarren. Toen ze de koeien op dieet wilde zetten om de bouw te redden (een gevolg van jarenlang creatief stikstofboekhouden) was de boot helemaal aan. Niettemin bleef onze Carola als een koele kleikikker fier op de been. Ze sloeg niet met klompen, ze zwaaide niet met een hooivork, ze haalde geen carbidkanon van stal. Ze gaat met beleid het mes zetten in de veeberg, halal of niet. De goddelijke vonk van Carola hoor ik in haar psalm voor betere prijzen voor boeren (supers moeten het hok in) en kringlooplandbouw, opdat de aarde geen liberale bosbrand wordt… Ze heeft een nieuwe liefde!

Cadeaus, cadeaus voor ons Marianne. Foto Piet Hartman

Marianne Vos, Babyloniënbroek. De summer of love nadert en dan kunnen we Marianne Vos bewonderen als kopvrouw van Jumbo-Visma. Ze heeft titels, titels, titels en dat begon op een driewieler in Aalburg. Nooit, nooit heb ik zo bezweet voor de tv gezeten als in 2012. Het regende pijpenstelen en de modder spatte in mijn gezicht. Ons Marianne was een vurige Olympisch kampioen op de weg. Mysterieus, net als Marieke, en schuchter werd ze genoemd in een paginagroot AD-interview. Maar, soms oh zo gevoelig, want ze tilde half Altena op de fiets (karakter) en dat scheelt een hoop obesitas en jeugdzorg, zeker weten. We wachten met smart op het Marianne Vos Experience Center. Ze woont niet meer op haar buiten in Broek, maar elders, met een vriendin.

Het NIEUWE BOEREN volgens Johan Koekkoek, de troetelbeer van Altena

Ik heb Johan Koekkoek nooit aan een talkshowtafel gezien. Hij heeft te veel diepgang. Johan Koekkoek (78) was en is een van de smaakmakers van Altena. Hij is geen cocktail van emoties. Wel een stevige preker met bezorgde blik, een gepeperde veldprediker. Johan Koekkoek stond aan de basis van Altenatuur. En nog veel meer. Een terugblik.

Burgemeester Joop Worrell en de wethouders Teun van Oostrum en Nel Boer. Zoek het toen nog bedeesde raadslid Johan Koekkoek, omstreeks 1995. Enne Roland van Vugt, de Altena-dreamer. Foto Streekarchief

Ik heb nooit op het Altena College gezeten, waar biologieleraar Johan Koekkoek bekend stond als de bonte hond. Elke dag op het fietske van Almkerk naar Sleeuwijk. Niemand wist wat natuur was. Hij bracht de natuur tot leven. Over onze modderkruiper en de Indische zeekoe kon hij uren vertellen.

Toen Van der Valk aan de Tol het bos van DE Gruyter (Zevenbansche Boezem) kocht en een hotel wilde bouwen greep Johan Koekkoek naar zijn geweer. Samen met advocaat Theo Sandberg ging hij dwars voor het plan liggen. Van der Valk sneuvelde. We hebben Fort Altena en hoe, dat past bij Altena.

In den beginne vond ik Altenatuur maar een stoffig clubje. Vogeltjes tellen, naar grutto’s kijken, padden redden. Weidevogelbescherming met tig vrijwillers noemen we het tegenwoordig. Heel spannend! Waar is onze nationale troetelgrutto gebleven?  

Johan Koekkoek was wethouder in Woudrichem. Het CDA pruimde zijn diftarplan (afvalscheiding) niet en liet hem hangen. Zijn uitspraak over karrespoor  A27 en het sluipverkeer zal ik nooit vergeten. We moeten met trekkers en karren de A27 blokkeren! Hadden we dat maar gedaan. De boeren durven nu wel, echt wel.

Johan Koekkoek stort zijn hart uit bij mij en Radio A-FM. Foto Radio A-FM

Mijn opa en oma deden wel 40 jaar met een bankstel. Toen de moderne mens om de haverklap een nieuw bankstel kocht (wegwerpmaatschappij) en de vuilverbranding vol gas moest geven #kanker, richtte Johan Koekkoek het Kringloopcentrum op. Vragen van mij over de staat van de mens en de natuur beantwoordde hij meestal met: Zij de gek kèrel! Ernstig dus…

De Struikwaard. Johan Koekkoek sprak niet alleen met bomen en boeren, maar ook met zwaluwen. Hij liet mij parende padden zien. Dat noem ik beschaving. Pas geleden maakte hij zich druk over die gruwelijke plassen op het land in polder Den Duyl. Fout systeem, foute boeren, foute grond.

De laatste keer dat ik hem sprak (Fort Giessen) hadden we het over de boer van de toekomst. Strokenlandbouw, robots in plaats van de kastelen van John Deere, drones. De Campus Almkerk loopt voorop, zijn zoon Arend. De Boerderij van de Toekomst staat in Lelystad. Agro-eco, kringloop, helemaal Johan Koekkoek en Japie van Diggelen.

Volgens deze groene visionair moet Altena in 2040 energieneutraal en afvalvrij worden. Ehhh, de rijken der aarde hebben het meeste bijgedragen aan de vervuiling/opwarming, becijferde Oxfam International. Bezorgde blik.

https://www.vpro.nl/programmas/tegenlicht/kijk/afleveringen. De boer van de toekomst.

Altena wordt proeftuin, volgens wethouder Shah Sheikkariem

Hij heet Shah Sheikkariem, opvolger van wethouder Peter van der Ven, en is één van de motoren van het nieuwe Altena. Een wonderbaarlijke reis voerde zijn familie van Suriname naar Nederland. Hij bracht zijn jeugd door in Rijswijk/Den Haag. Het migrantenkind doorliep de Haagse Hogeschool en de Universiteit van Amsterdam.

Shah Sheikkariem en Fientje Bax van Stichting Altena Kennispoort. Foto Piet Hartman

Op een goede dag reed hij door Altena. Net verkering en ze zochten een huis. Dat stond aan de rand van Babyloniënbroek. Oh! Ah! Oh! Shah Sheikkariem heeft geen last van polderblindheid en bleef niet onopgemerkt. Hij werd raadslid van de Belangen Aalburgse Burgers, een nachtmerrie. Tijdens de nachtmerrie kreeg hij een droom, de Altena Droom en richtte Ideaalburg op. Zijn partij(tje) veroorzaakte na een hertelling van de stemmen (geen 636 maar 637 stemmen) een aardverschuiving in SGP-bolwerk Aalburg… Ook VVD-herenboer Cees Branderhorst liep met de kettingzaag rond… En toen stond Shah Che Sheikkariem aan de basis van Altena Lokaal. Een rivier van bloemen voor deze voorbeeldmigrant. Ik sprak het Broekse orakel regelmatig.  

“De wijze waarop religie wordt bedreven slaat door. We moeten minder naar de letter, maar meer naar de natuur luisteren.

Nooit iets gemerkt van racisme, maar ze vonden me vervelend, omdat ik met nieuwe ideeën kwam. Laten we bouwen aan Altena.  

Burgemeester en wethouders moeten het voortouw nemen om van Altena een proeftuin te maken. Durven vernieuwen, in samenwerking met burgers (Zwitsers model) en het bedrijfsleven, eventueel door middel van pps-constructies. Als het icoonproject van natuurarts Trudy Vlot (Leefstijl als medicijn) professionele hulp nodig heeft, spreekt me zeer aan, moet die ingehuurd worden.

Altena als proeftuin. Ik denk aan een andere vorm van landbouw met de energieboer. De intensieve landbouw is een doodlopende weg. Herbestemming van te koop staande agrarische bedrijven, mijn ding.   

Huisvesting van 400 ambtenaren. Ik pleit voor ambtenaren tussen de mensen. In biebs, brede scholen, dorpshuizen. Dus buitenposten!”

Shah Sheikkariem houdt van roti met kip, van schaatsen, van spruiten. Een Surinamer regeert Altena #hiephoi

De Toekomst van het platteland, europarlementariër Annie Schreijer-Pierik krijgt het boekje van Shah Sheikkariem en trendwatcher Adjiedj Bakas.

  

Lea Kant, het virus, de hype

Lea Kant was (waarschijnlijk) de eerste coronapatiënt van Nederland. Dat meldde EenVandaag op 11 juni. Lea Kant (50) werd Patient Zero, lekker internationaal, genoemd. Patiënt Nul komt uit Nieuwendijk. Lea Kant uit Nieuwendijk was tijdens de coronacrisis een hype. EenVandaag wandelde met grote passen door het leven van Lea Kant. Ik weet wel beter, dankzij kennissen en het dorpsnieuws. Een reconstructie van Patiënt Nul.

In december/januari werd het virus ontdekt in Wuhan. Patiënt Nul kampte in februari met longproblemen. Het was zo erg dat huisarts Kees den Haan, praktijk Almkerk, haar op 21 februari doodziek in het Beatrixziekenhuis liet opnemen. Beatrix tastte een week in het duister. Op 28 februari vierde mijn vrouw haar verjaardag. De duistere ziekte van Lea Kant was het gesprek van de avond. Diverse verjaardaggangers waren bij haar op bezoek geweest…

We lachten en we rochelden maar wat. Totaal geen benul dat het coronavirus uit Wuhan Lea Kant had geveld. Patiënt Nul werd vervoerd naar het Erasmus MC. Huisarts Kees den Haan kreeg een telefoontje dat ze het coronavirus had en hij moest direct veertien dagen in quarantaine, te Werkendam. Intussen vroegen wij ons bezorgd af of we ook besmet waren. De tv smeet elke avond gevechten op leven en dood de huiskamer in. Mijn vrouw kuchte, hoestte koortsig en kortademig. Onze huisarts bezwoer dat het nog niet erg genoeg was. Een cafetariabaas hoorde dat het virus in zijn kroketten zat…

Patiënt Nul lag een week of vijf op de ic van het Erasmus MC. Huisarts Kees den Haan bleef wonder boven wonder kiplekker, maar kwam elke avond overwerkt thuis. Vragen. Vragen. Vragen. Patiënt Nul verblijft nu in een revalidatiecentrum. Ze probeert een hand op te tillen. Haar man, vrachtwagenchauffeur, positief getest zonder klachten, rijdt haar rond. Zijn telefoon sloeg op hol, maar het mysterie waar ze het virus heeft opgelopen blijft. Ze ging nooit van huis, behalve naar de lokale super zonder slachtmarkt, nooit naar carnaval.

Een virus van Wuhan naar Nieuwendijk, mysterie. De balans na de eerste golf: het virus spaart rijk noch arm, 99 procent van de doden is 50-plus, vaak obesitas.

Geluk was met ons. #kushetleven