Ruig, rijk en royaal. Veen!

Wie snakt er af en toe niet naar het echte leven? Weg uit de poppenkast van alledag? De westerse poppenkast dat alles leuk moet zijn. Het echte leven bestaat uit leut én lijden. Wind tegen maakt een mens sterk. Ik maakte het mee in Veen, spreek uit Vèèèèn.

De begrafenis van Dick Honcoop. Foto’s Piet Hartman

Even een duik in de geschiedenis. Mijn geboortestad Woudrichem Vesting was honderd jaar geleden net zo straatarm als Veen. Dat leidde tot het Vischoproer van Woudrichem in 1877 en de opstand in de Vlaas, de no-go-area van Veen, in 1898. Na de oorlog kwamen Veense kinderen aan de deur met bloemen en sinaasappels. Die lieverdjes durven, dacht ik vol ontzag. Overleven was het. Het was het begin van de bloei van Veen. Maar volgens mijn vestinggenoten deugde zelfs de wind van de bovendijk niet, terwijl Aalburg de vesting Sodom en Gomorra noemde, want daar waren de cafés op zondag open… Aan vijandelijkheden geen gebrek.

De Veense mens bouwt ook graag kerken: de hervormde kerk, de hersteld hervormde kerk en de kerk van de gereformeerde gemeente.

Zo’n tien jaar geleden bracht ik een bezoek aan Dick Honcoop, de gewaardeerde geschiedschrijver van Veen. Gelachen dat we hebben over de ruige bijnamen en de rebelse historie. Toen ik een rouwbrief kreeg, ging ik terug. Ik zat in de hervormde kerk, liep mee in de rouwstoet en verbaasde me. Dat ik ooit in een stille tocht door Veen zou lopen… Een week later stond ik in de kantine van Achilles Veen, zonder noodplan. Haringhappen voor het goede doel. Veen is het rijkste dorp van Altena geworden, echt wel. Ik telde moeiteloos acht ondernemers voor de Quote 500. Nee, geen namen, veel zwart geld. Jeetjemina!

De Veense cowboys exporteren bloemen en planten tot in Zwitserland en Engeland toe. PT Creations kan zo 40 harde werkers gebruiken – arbeidsmigranten dus. Gerrit en John Kwetters besturen de grootste eierhandel van West-Europa. Ik heb meer bier op dan haring. Leven is delen in booming Veen.

Deze column stond 7 juli in AD Rivierenland. 

Boeren op doodlopend land

Ik mag graag tussen boeren vertoeven. Ademloos luister ik altijd naar hun belevenissen. De manier waarop ze over trekkers, aardappels, bieten en koeien vertellen. Een biet is geen hersenloze biet. Een koe is geen dom blondje. Teder en gevoelig zijn ze dan. Zo praten ze niet over hun vrouw.

,,Maar over tien jaar zijn er geen boeren meer. Boerenzoons doen liever iets anders, boerenbedrijven zijn niet te betalen, boeren zijn geen baas meer op eigen erf”, zei een Biesbosch-boer tegen me. Knuffeldier Yvon Jaspers (Onze Boerderij) stemde ook al niet vrolijk. Een huilende boerin vertelde dat ze koeien moest ruimen (mestregels) waardoor ze failliet dreigde te gaan. Het raakte me. Schaalvergroting is een doodlopende weg. MKZ-crisis, Q-koorts, vogelgriep, varkenspest. Toen de boerinnen Minette Straver en Josien Boll van de Agrarische Natuurvereniging Altena Biesbosch een toneelstuk over het boerenleven arrangeerden, was ik er als de kippen bij. Op een weiland te Babyloniënbroek stond een tent van toneelgroep Jan Vos. Het stuk heette ‘Koning van het grasland’ en daar was geen woord Spaans bij. ,,Boeren hebben de neiging emoties te onderdrukken, maar die moeten we juist bespreekbaar maken”, vertelde Minette aan de keukentafel.

De dilemma’s van het boerenleven kwamen (on)barmhartig voorbij. Emoties te over achter de voordeur. Boeren die geen uitweg meer zien en zich van het leven beroven… Ik hoor het regelmatig. ,,Zijn we goede rentmeesters? De kerken hebben geen antwoord”, zei een van de acteurs. Stront doodt het landleven. Heeft u wel eens een dood weiland, zonder vogels en bloemen, bekeken? De koning van het grasland (grutto) kan hier niet meer leven. En zijn maatjes ook niet. De koning is bijna dood. Het systeem wurgt boeren. Landschapspijn. Is er een uitweg? Ik hoorde dat diverse boeren biologisch gaan boeren. Hup boeren! Hup bieten! Hup koeien! Hup bloemen! Hup wormen! Hup vogels!

Column stond zaterdag 9 juni in AD Rivierenland.

Biesbosch: zonder tol en borden

Werkendammers huilen nooit! Behalve als ze het over hun oude Biesbosch hebben. De Biesbosch van vóór 1971, het jaar van de Haringvlietdam. Dan gaan Werkendammers huilen. En niet zo’n klein beetje ook.

De Kroonbrug en vallende bossen. Foto Piet Hartman

Ik zat bij een man, postuur Govert van Oord, en die kwam pas na een kwartier tot bedaren. Huilen over verdwenen griendketen, huilen over verdwenen golven, huilen over verdwenen watervallen. Hoe boten dreigden te kapseizen in de modder, hoe woonarkjes slagzij maakten, hoe schippers God aanriepen en dankzij vijf broden en twee vissen overleefden. U moet weten dat het verschil tussen eb en vloed toen bijna twee meter was. Nooit, nooit hebben de Werkendammers Slachtofferhulp gebeld. De oude Biesbosch was, zonder mierenneukende ambtenaren, een traktatie. De moderne wilgenbossen mogen omvallen van Staatsbosbeheer. Ik kreeg een boom op mijn fiets… Elke dag valt er wel een boom op een boot. U leest er nooit wat over. Denkt u dat iemand 112 belt? Werkendammers lossen het, met gezang en drank, zelf op.

Nu zijn de Werkendammers woest. Een bobo van het Parkschap wil tolpoorten installeren, te water en op de weg. Om steigers en bankjes te betalen. Dat wordt geheid ambtenarij, protocollen. Echt, er hoeft geen AED te hangen op het Brugje van Sint Jan. Laat de Biesbosch basic blijven, gewoon instorten, groeien en bloeien, dat heet beleving – bijna zoals toen. Want de geïmporteerde visarenden vreten de hele dag brasem. Een vette brasem op het vuurduveltje, vergeet het. De Werkendammers hebben het zwaar te verduren. Tijdje geleden tufte ik met een sloep de Noordwaard in. De baas van De Scheepsbouwers had me nog zo gewaarschuwd. Boem, muurvast op een zandbank. Beetje dom. De waterbuffels stonden schaapachtig te lachen. Maar, de Werkendammers kwamen me wel redden.

De Biesbosch is geen Avonturenboerderij of Bobbejaanland. De Biesbosch moet blijven als het leven: wreed, helend en vergankelijk.

Column stond 12 mei in AD Rivierenland. 

PS Er gebeuren foute zaken in de Biesbosch: vuilnisdumping, drugshandel, vissen zonder vergunning, te hard varen. U bent nu helemaal bij.

Het nieuwe Altena wordt niks met de ouwe hap, volgens Bas de Peuter

Waarom protesteren mensen wel tegen windmolens, maar niet tegen de kankerverwekkende Amercentrale? Bas de Peuter was te gast bij Radio A-FM. Een deinend gesprek werd het. Bas betekent lef, bluf, eerlijkheid. Een leugentje om bestwil soms. Hij was raadslid en wethouder van Gemeente Belangen Woudrichem, totaal 12 jaar. Hij haat de bureaucratie, een soort gekkenhuis, was de schrik van de ambtenaren. Hij is manager van The Dutch Nightcrawlers, de grootste producent ter wereld van wormen (in recyclebare cups) voor de sportvisserij. Het bedrijf levert aan 3600 Walmarts in de VS, aan Canada, aan België, aan Rusland.

Altena Alternatief, woensdagavond van 20 tot 22 uur.

Waarom moet bestuurlijk Altena worden opgeschud?

Een rompgemeente is het beste. Ruim de helft van de ambtenaren kan dan vertrekken. Taken uitbesteden, privatiseren, dat is het. Met de CDA-methode, pappen en nathouden, lukt dat niet. Er is een grote mate van verborgen werkloosheid onder ambtenaren. Ze blijven aan de slag onder het mom van complexe regelgeving. Maar als ik 30 procent minder verkoop, ben ik vroeger thuis. Het Huis van Thorbecke moet worden opgeschud. Met de ouwe hap lukt dat niet. Philip den Haan of John Bakker lijsttrekker Altena Lokaal, ik weet het niet. René Hoegee zit er voor de gezelligheid. Shah Sheikkariem is een ambtenaar. Ik heb liever ondernemers op het pluche. Wie? Theo Koekkoek, bijvoorbeeld. Dick Hoogendoorn? John Kwetters? Als ik nu wethouder milieu zou zijn, dan liet ik vanaf vandaag energieneutraal bouwen. Ze verschuilen zich achter landelijke wetgeving, maar je wordt echt niet in het gevang gegooid. Bouw eens een experimenteel wijkje. Het verdriet me dat de jeugd wegtrekt, want we zien zelfs geen kans om goedkope huizen, tiny houses bijvoorbeeld, te bouwen.

Hoe gaat het met The Dutch Nightcrawlers?

Ik ben een melkveehoudertje, 22 jaar geleden met wormenkweek begonnen in een overbodige schuur. Noem me geen manager, maar een loonslaaf. Ik heb een hekel aan de Amerikaanse manier van leven, maar ze zijn wel trots op hun land. Daar kunnen wij wat van leren. Ze hebben een grote mond, maar ik waai zomaar niet om. Amerikanen bluffen, ik niet minder. Ik heb iets moois op poten gezet, ja. Maar een ondernemer is bang voor expansie. Stapels regels, meneertje. Dat moet radicaal, radicaal veranderen.

Je wilt energieneutraal worden met zonnepanelen en drie windmolens van 1,5 MW langs de A27. Turbulentie.

Ik heb dik 800 zonnepanelen geïnstalleerd en ben nu energieneutraal, zonder bureaucratie, zonder leges, hoe bestaat het. Volgens de Energiestrategie West-Brabant komen twee gebieden in Altena in aanmerking voor windmolens: drie langs de A27 op mijn land en vijf bij de Peerenboom. De wethouders De Gelder, Koedoot en Bouman hebben daar hun handtekening ondergezet, echt waar. Maar tussen droom en daad staat (het gekonkel van) de gemeenteraad. Don Quichot Uppel is tegen. Ik snap de bezwaren. Laat anderen die toetsen. Die windmolens van 3,2 miljoen schelen mij vennootschapsbelasting. Het rendement en groene stroom zijn voor Almkerk en Nieuwendijk. Mag ik de procedure voor windmolens starten? Ik zit al een half jaar op antwoord te wachten. Koedoot moet op z’n oren krijgen. Zelfs het lef ontbreekt om kaders te stellen. Ze schuiven het gewoon door naar het nieuwe Altena. Als de gemeenteraad tegen is, gaat het plan in de ijskast.

 

Twee vrouwen redden Fort Altena

Burgemeester Henk Hellegers kreeg in 2002 een brief van Defensie/Domeinen of Werkendam de vergeten forten Altena en Bakkerskil wilde overnemen. De ambtenaren riepen dat de ouwe meuk gesloopt moest worden, maar het historisch besef van Hellegers zegevierde. Hij had net een illegale houseparty bedwongen en zocht strijdvaardig naar een nieuwe bestemming.

Rina Nieuwenhuizen blikt terug bij Radio A-FM, Altena Alternatief elke woensdagavond van 20 tot 22 uur, met studiogasten.

Ze kregen hulp van buiten. Twee fietsende dames stopten verbaasd bij Fort Altena. Ze keken en keken, en zagen binnen een oude fortwachter zitten die de hand aan zichzelf wilde slaan. Rina Nieuwenhuizen en Yvonne Pit sloegen de hand aan de ploeg. Ze maakten een plan, hadden een kruiwagen, klopten aan bij loketten, wekten cultuurblinden tot leven, gooiden bommen en granaten in muffe kamertjes. Ze hadden geluk dat heldere geesten al hadden besloten om de Nieuwe Hollandse Waterlinie van de ondergang te redden. De sluizen gingen open en golven met Haagse miljoenen stroomden binnen. Zelfs onze kant op. En zie weer een wonder geschiedde, want de twee huilende forten, de verknalde boezem en het barbaarse bos gingen dankzij Brabants Landschap vanaf  2010 op de operatietafel.

Ik wandelde door de robuuste Zevenbansche Boezem, telde wel drie bunkers, tien modderkruipers, twee gerestaureerde molens, vijf heikikkers en één haas. Maakte een luchtsprong van plezier op het liniepad en wandelde naar Fort Altena. Ik zat in de Brasserie Kazerne C, vrede zij u, genoot van een streekhap met kogelgaten en een liter duivels fortbier. Ontwapenend zijn de Almkerkse krachtpatsers Rina Nieuwenhuizen en Yvonne Pit. De forten zijn van het Brabants Landschap en van ons. Fort Bakkerskil als logeerfort, Fort Altena als feestfort (Loods K vooral) en Fort Giessen als natuurfort. Ik geloof weer in God en mirakels.

De powervrouwen nemen 18 mei afscheid van Fort Altena en hun 20 werknemers. Catering Lokaal uit Nieuwegein zet het feestfort, met regionale leveranciers, voort. 

 

 

Boerenlogica regeert Altena College, Gijsbert van der Beek is ons idool

Hij leidt al 15 jaar met boerenlogica het Altena College. Een dorp van 1275 leerlingen en 125 docenten. Zijn deur staat altijd open en hij wandelt als Socrates rond om te luisteren naar leerlingen. Gijsbert van der Beek werd geboren in Genderen, de boerenzoon woont, na een buitenaardse studie, in Sleeuwijk. Een voorbeeldaltenees om u tegen te zeggen.

Hij kreeg ooit de Radio A-FM Award: een paar klompen en was zo blij als een kind. Liefst 970 zonnepanelen gaan in de meivakantie op het schooldak, 60 procent van het stroomverbruik. Ze doen daar ook aan het scheiden van plastic: kwestie van opvoeden en dan scheiden. Ik stuurde hem mijn column over de afvalvrije basisschool Het Fundament in Nieuwland. Inspiratiebron! Gijsbert van der Beek zat bij de micro van Radio A-FM (Altena Alternatief woensdagavond van 20 tot 22 uur) en hij vertelde natuurlijk zinnige dingen. Gezond boerenverstand, dus. De sfeer in de school? “Dat is de mentaliteit in Altena. Aan capsones doen we niet, aanpakken. En laten we het gezellig houden.” Gijsbert is ons idool!

  • Ik probeer zoveel mogelijk bureaucratie tegen te houden. Veranderingen die geen nut hebben bijvoorbeeld. Veiligheidsbeleid? Dat hebben we op 1 blaadje.
  • Altena College staat voor gemoedelijkheid. Er zijn nauwelijks conflicten. Maar vechtscheidingen gaan niet aan ons voorbij. We vangen de leerlingen op. Soms tippen leerlingen ons, heel sociaal. We hebben rouwverwerkingsgroepen in het leven geroepen om verdriet een plek te geven. Indrukwekkend.
  • Mobieltjesverslaving. Elk lokaal heeft een telefoontas met 30 vakjes. Dat geeft duidelijkheid en rust in de klas.
  • De druk van de maatschappij om te presteren neemt toe. Neem het predicaat Excellente School. Maar een sociaal mens worden is óók belangrijk. Ken Uzelve, zelfkennis is het begin van wijsheid, van verandering. Absoluut!

 

De Altena Droom van voorbeeldmigrant Shah Sheikkariem

Hij heet Shah Sheikkariem en hij is een van de motoren van het nieuwe Altena. Een vurige reis voerde hem van Suriname naar Nederland. Hij bracht zijn jeugd door in Rijswijk en Den Haag. Het voorbeeldige migrantenkind doorliep de Haagse Hogeschool en de Universiteit van Amsterdam. Op een goede dag reed hij door Altena. Net verkering en ze zochten een huis. Dat stond aan de rand van Babyloniënbroek. Oh! Ah! Oh!

Twee motoren van Altena: Shah Sheikkariem en Fientje Bax. Foto Piet Hartman

Prachtig, de ruimte, dit gebied, orakelde hij tegen me. De bescheiden Shah Sheikkariem, een geschenk uit de hemel, bleef niet onopgemerkt. Hij werd raadslid van de Belangen Aalburgse Burgers, had een droom, de Altena Droom en richtte Ideaalburg op. Zijn partij(tje) veroorzaakte een aardverschuiving. Shah Che Sheikkariem stond ook aan de basis van Altena Lokaal. Een rivier van bloemen voor deze moslim en voorbeeldmigrant. Shah Sheikkariem: de denker, de vernieuwer van de lokale democratie, voor oude regenten een lastpost. Hij was woensdag 24 januari te gast bij Radio A-FM Altena Alternatief (20-22 uur) en ik sprak met het orakel. Proeftuin Altena komt eraan.

  • De wijze waarop religie wordt bedreven slaat door. We moeten minder naar de letter, maar meer naar de natuur luisteren. Er is meer dan gekwaak.
  • Het raadslidmaatschap is een aanslag op je privé-leven. Ik zie het als betaald vrijwilligerswerk én ik had een Altena Droom. Nooit iets gemerkt van racisme, ik heb respect voor de Nederlanders, maar sommigen vonden me lastig, omdat ik met nieuwe ideeën kwam. Laten we bouwen aan Altena. De sfeer bij de lokalo’s is goed. Ik ben super-enthousiast.
  • Burgemeesters en wethouders moeten het voortouw nemen om van Altena een proeftuin te maken. De burgers staan op 1 en de ambtenaren op 2. Durven vernieuwen, in samenwerking met het bedrijfsleven, eventueel door middel van pps-constructies. Als het icoonproject van Trudy Vlot (Leefstijl als medicijn) professionele hulp nodig heeft, spreekt me zeer aan, moet die ingehuurd worden.
  • Altena als proeftuin. Ik denk ook aan een andere vorm van landbouw, de energieboer. Dat trekt jonge professionals aan. De intensieve landbouw is een doodlopende weg. Economische groei ten koste van alles is een doodlopende weg.
  • Huisvesting van 400 ambtenaren. Ik pleit voor ambtenaren tussen de mensen. In biebs, brede scholen, dorpshuizen. Dus buitenposten. Geen ivoren toren.
  • Filosofie moet verplicht worden op school. Zelfkennis is het begin van wijsheid.

De toekomst van het platteland, volgens Shah en trendwatcher Bakas. Europarlementariër Annie Schreijer-Pierik krijgt het boekje in 2015.

De powervrouwen van Altena, zonnebloemen in de polder

De powervrouwen van 2017: Autje van der Lee, Monique van Delzen, Lida Spuijbroek, Anne-José Haaksema en Jantine Vos. De bolide is van Ferdy Vos. Foto Fientje Bax

Voor de vijfde keer de Topvrouwverkiezing van Altena. Een powervrouw kleedt zich niet frivool. Al helemaal niet met een decolleté. Zeker niet hysterisch in Chanel. Ik was erbij en onder de indruk. Waar is de tijd gebleven dat de vrouwen van Altena barende, bezemende en bakkende boerinnen waren? De topvrouwen kwamen per limousine. Dan de rode loper. Daarna het applaus van zeker honderd uitgelaten Aalburgers. Plus een handjevol kijklustigen uit Woudrichem en Werkendam. Na een knuffel van burgemeester Naterop, schreden ze op high heels het gemeentehuis binnen.

De high heels van Sylvana zal ik nooit vergeten.

De high heels van Sylvana de Backer zal ik nooit, maar dan ook nooit vergeten. De vijf genomineerden presenteerden zich moeiteloos met een vlog. Lida Spuijbroek, Monique van Delzen, Jantine Vos, Autje van der Lee en Anne-José Haaksema. De waakzame politici Wijnand van der Hoeven (rode strik), Renze Bergsma (nederige koning) en Roland van Vugt (wonderboy) hadden rode oortjes. CDA-prominent Madeleine van Toorenburg deelde complimenten uit. “Klagen helpt niet. Haal alles uit jezelf. De talenten die willen groeien, staan op het podium”, zei ze en iedereen joelde als bij een tranceconcert van Armin van Buuren.

GeenStijl doet aan vrouwenvernedering. Altena doet aan vrouwenverheffing. De vijf topvrouwen van vijf enerverende verkiezingen op een rijtje: Marianne Koorengevel (Maropol) 2013, Leny van der Ham-van Dijk (Centrum 20-80learning) 2014, Ruth Huisman-de Graaf (De Klerk) 2015, Martine Beijer (Aquarius Sanitair) 2016 en Anne-José Haaksema (Matchability) 2017. En dan te bedenken dat een man (ik) aan de basis mocht staan van de Topvrouwverkiezing. Tijdens bezoekjes aan de Open Coffee Altena van Cor Spek zag ik veel vlot gekapte, modieuze, springlustige vrouwen. Hallo! Ik schreef een serie voor mijn blog. Tijdens een gesprek met Fientje Bax begon het feestje. We wilden de ondernemende vrouwen zichtbaar maken. Verder alle credits voor Fientje, de fanatiekste en creatiefste van allemaal. De vrouwen van Altena komen eraan! Zonnebloemen in de polder! Betoverende vuren! Hiephiep!

Esther Bousché tovert kruitkelders om in Brasserie en B&B

Esther Bousché met een fan. Foto Piet Hartman

De Kruitkelders A en B, 1855. Nieuwe Hollandse Waterlinie. Prachtig gerestaureerd. Geen horecamens kon Kruitkelder B in leven houden. Totdat Esther Bousché kwam. Maart 2015. Een gastvrije ondernemende vrouw uit Lexmond. En een kookwondertje. Huisgemaakte heerlijke happen. Binnen is het romantisch, sfeervol, intiem. De wereld draait door, de kruitkelder niet. Het terras moet beter, daar wordt aan gewerkt, kwestie van omstraten. Na een bezoekje aan de tovertandarts, ga ik meestal even naar het heerlijke mens Esther Bousché. Ze heeft alle tijd voor mij, voor iedereen, voor de hele wereld. Esther heeft geen haast, dat zou niemand moeten hebben, zeker columnisten niet. Ik drink uitstekende koffie, sapjes en wijntjes, eet superappeltaart, broodjes, salades, hmmmm en kijk me rijk.

Ik hoor alleen maar goede berichten over Kruitkelder B ofwel Brasserie Zus.

“Ik heb een cateringbedrijf vanuit huis. Via Coby van Oude Liefde ben ik hier beland. Dinsdag is alles dicht in de vesting. Dus ik niet, drukke dag dan, ik doe niet moeilijk, ik ben een vangnet voor toeristen. Kwestie van luisteren. Iedereen zit hier op z’n eigen eiland. We moeten elkaar versterken. Binnen kunnen 18 mensen zitten, op het terras 40. Verjaardagen, familiefeestjes, vergaderingen, high tea. Ik heb de aanschuiftafel bedacht: vrijdagavond drie gangen voor 25 euro. Het gaat van mond tot mond. De tamtam.”

Je hebt groot nieuws over Kruitkelder A waar Sybille van Gammeren werkte?

“Ik wil er een tweepersoons B&B van maken. Romantische plek, niet? Er moet alleen nog een douche in. Overnachten in een kruitkelder, uniek. De stichting (eigenaar) heeft groen licht gegeven. Ik verhuur de kruitkelder eerst aan de crew van Dokter Tinus. Toeristen willen winkeltjes en eten. Er gaan weer winkeltjes dicht. Een biologische markt op zaterdagmorgen, ook een ideetje.”

http://www.zuswoudrichem.nl/

Woudrichem-vesting van krottenwijk naar booming goudkust

Prins Claus krijgt een rondleiding na de restauratie in 1971. Foto Salha

Woerkum-vesting stond in de jaren zestig op instorten. De gemeente zat op zwart zaad. Was gelukkig niet in staat om de boel te slopen. Dankzij de Bond Heemschut en Prins Claus werd de vesting van de ondergang gered. Niemand kon toen vermoeden dat het een goudkust zou worden. Huizen te koop met krankzinnige prijzen. Wourkem is booming dankzij Dokter Tinus en miljonairs van buiten. Op de vlucht voor de stress van de Randstad. Woondromen met uitzicht op Maas Waal en Merwede. Met de geur van Riveer en een verdwaalde snoekbaars. Woerkum bestaat niet meer uit Woerkumers, maar uit de nieuwe elite, 80 procent der vesting. Knudde? Nee, een weldaad, een injectie, innovatie. Een greep uit het aanbod van Funda.

Hoogstraat 4. In de Vergulde Helm, bouwjaar 1601, torenhoge vraagprijs 650.000 euro kk. Hans Bas Val woont er als een god. Met zijn vrouw. Hij liet me de wijnkelder zien tijdens het Theaterhoppen. Ze verhuizen naar de boerderij waar Errit van der Velde & Maja Groeneveld woonden, tegenover Kruiden en Jasmijn.

Het Jacoba van Beierenhuis, Molenstraat 2. Ik ben er geboren in 1944. Vier gezinnen onder de pannen, maar het dak lekte. Toen de nonnen het pand verkochten, kostte het rond de 300.000 gulden. Martin van Dijk en Marina Zwaan wonen er nu als graaf en gravin in 14 kamers. Vraagprijs 795.000 kk.

De oude pastorie met een torenhoge vraagprijs.

Molenstraat 35, voormalige hervormde pastorie, bouwjaar 1850. Sam Bax woonde er in 7 kamers, 1000 m2 grond met B&B. Peter en Moniek de Knegt gaan scheiden. Paleisje voor een lid van de Quote 500: vraagprijs 1.195.000 kk.

Kerkstraat 78, het café (1887) van Aai Petoet, daarna restaurant, 6 kamers, dubbele bewoning mogelijk. Vraagprijs 425.000 kk

Kerkstraat 56. De voormalige boekwinkel van Amie van Beem. Tegenwoordig de befaamde ijssalon van Frans Baks. Vraagprijs 378.000 kk. De ijssalon heeft een huurcontract tot en met 2020.

Wie snakt naar een huske in de vesting een paar koopjes. Spieringstraat 8, vissershuisje, 199.500 kk en het schattige Kerkstraat 12, 155.000 kk.

Wie de hele dag naar het water wil turen, een buitenkans: Rijkswal 14, 255.000 kk