Veka-broers hebben bonje

Uit het AD van 13 juli.

Horror die Hoogstraat

IMG_1437

IMG_1431

Proefvaart Aquahome en alles werkt

IMG_1424Ik zag de Aquahome al tijdens de Havendag van Werkendam. En ik was onder de indruk van de noviteit van Euro Offshore en Biesbosch Adventures. Het is een catamaran met een elektrische motor, met zonnepanelen, duurzame woonkamer om te rummikuppen met een gin-tonic, keuken om te borrelen met streekproducten, slaapkamers voor vier personen, een terrasje om bloot te gaan en een duik te nemen. Een elektrische sloep maakt het vaarfeest compleet.

En laat ik de Aquahome tegenkomen in het Steurgat. De eerste proefvaart! Aaaaaaah! En alles werkte nog, riep Thea Vroege tegen me. Als een zonnetje. Een schipper brengt het varende vakantiehuis waar u wilt. Een nieuw green event in de Biesbosch. De Biesbosch wordt groener en groener. Wandelen, in het gras liggen, zuring eten, fietsen, varen en vogels spotten. Zag ik ook een waterbuffel in het Steurgat? Nee, ik zag ze vliegen.

Wie de Aquahome wil huren: http://www.biesboschadventures.nl/

Onze man in IRAN, deel 4: een traantje bij de Armenen, slapen bij de nomaden

Een onverwaqchte ontmoeting bij de grote Armeense kerk. Ik raak aan de praat met een Iraanse familie en een Chinese studente die zonder problemen aan couch surfing doet.

Een onverwachte ontmoeting bij de grote Armeense kerk. Ik raak aan de praat met een Iraanse familie en een Chinese studente die zonder problemen aan couchsurfing doet.

Onze man in IRAN, deel 4. Nog even over Esfahan. Een bezoekje aan (de tuin van) het Abbasi Hotel is een must. Wat een grandeur! De eetprijzen zijn schappelijk, voor de middenklasse. Het viel me op dat nogal wat Iraanse dames met een pleister op hun neus liepen. Ze hebben volgens mij een prachtige haviksneus, maar de dames denken er duidelijk anders over. Ze willen opvallen, maar wel zonder kromme neus. Westerlingen zijn dol op botox, Iraanse dames houden van een neuscorrectie.

In de Armeense wijk (13 kerken en 7000 mensen) waren we getuige van de jaarlijkse herdenking van de genocide (1 miljoen doden) door de Turken rond 1915. Mooie mensen die Armenen. Ik moest tijdens de zang een traantje laten… Met de minibus een nogal slopende reis naar de bergen waar we te gast waren bij een nomadenfamilie, een uitstervend ras, die met kudden schapen en geiten rondtrekt. We aten en dronken sloten thee. Nomaden houden van het leven en ook van ons. De zoon van de familie kwam mee, hij werkt in Teheran en zijn zoon studeert. Dat zegt alles! We overnachtten in een tentje (koud, hè) op 2500 meter hoogte. De honden blaften haast voortdurend. Geen wolf of beer ontmoet. Oh ja, een nomadenvrouw wast zich 1 x per week in een teiltje… Nooit ziek, die mevrouw. Ik zag tot mijn vreugde een zonnecollector (!) naast de tent staan.

Ergens in de verte een wc, puur natuur. Twee rondreizende Franse dames wilden met hun tentje langs een rivier overnachten. Dat leek ons niet in overeenstemming met de Iraanse cultuur. Iraanse mannen zijn niet van die aanranders als arabieren, maar toch…

Droomeiland!

Topvrouwenvisiegroep.

Topvrouwenvisiegroep.

In de vakantie kijken we gemiddeld twee uur per dag op onze telefoon. Bang om iets te missen. Ga toch een spelletje doen met je vriendin en een boek lezen. De visiegroepen van de nieuwe gemeente Altena (Werkendam, Woudrichem en Aalburg) hebben geen tijd om op hun telefoon te kijken. Altena komt op stoom en hoe! Oude regenten hebben 25 jaar de vernieuwing tegengehouden, maar nu is de geestdrift uit de fles. Een paar weken geleden riep ik op deze plek dat we bureaucratengebeuzel in de polder moeten boycotten. De Europese Unie is het voorbeeld van verwarde en vastgelopen mannen. Maar zie, na het wonderbaarlijke besluit om te fuseren stond het volk te trappelen om mee te doen. Het beste idee sinds jaren, die visiegroepen. Liefst 250 klokkenluiders, héél véél verstandige vrouwen, dartelen als losgelaten koeien in de wei. Prikkeldraad op de schroothoop. Onze behoefte aan verbinding lijkt te overwinnen.

Nog niet zo lang geleden vocht Rijswijk tegen Giessen en Woudrichem tegen Oudendijk. Man, man, man. De wedergeboorte van het poldervolk wakkert als een vreugdevuur voort. Dit is een beschavingssprong voorwaarts. Er komen andere tijden… Zo’n energie had ik niet verwacht tijdens de tweede visiebijeenkomst. Geen zaal vol Staphorst-hoofden, zelfverklaarde gebedsgenezers of Ratelband-types. Ik proefde een krachtige groentesoep met kruidenmix, een regionale soep van het geluk, een grenzeloze goddelijke vonk.

Breedband, zongericht bouwen, streekproductenmarkt, drijvende huizen voor de jeugd, boomhutten voor senioren, theater tussen de koeien, circulaire economie. Een tuin der lusten. Een droomeiland! Het viel me op dat niemand riep dat zoiets niet te betalen is. Hoppa, voor een goed idee is altijd geld te vinden. De lokale miljonairs staan te trappelen om hun kluis te plunderen. Crowdfunding tussen de bieten. Voor degenen aan de overkant die bang zijn van een fusie heb ik een advies. Dat kost geen vijf ton, zoals Visie Gorinchem 2035. Hou mekaar vast en spring in het diepe. Eerst dromen en dan doodgaan…

Deze column stond zaterdag 2 juli in AD Rivierenland.

Het volk staat al jaren te popelen, er komen andere tijden…

De motoren van Altena: Shah Sheikkariem en Fientje Bax. Foto's Piet Hartman

Twee Motoren van Altena: Shah Sheikkariem en Fientje Bax. Foto’s Piet Hartman

De tweede visiegroepenmeeting. Het werd een party. Ik zag overal blije gezichten. Van Natascha Ippel kreeg ik een berg munten en een Werkendamse knuffel. Lies Schreuders stond besmuikt mee te zingen. Het lied van snoepje Bettina Kraaieveld, bedoel ik. Kees Noorloos, gepantserd BAB-tegenstander van 1 Altena, huppelde achter een hoempa-orkest aan. Ik miste herenboer en tegenpartij Cees Branderhorst. Te oud voor innovatie? ,,De VVD van Aalburg, Woudrichem en Werkendam heeft de handen ineengeslagen,’’ zei Robert van Dijk tegen me. Tsja, de VVD opgestaan uit het graf, dat past bij de biblebelt. ,,De beste plannen worden buiten het gemeentehuis gemaakt,’’ riep een vakjurylid in het rond. Wat een inspiratie, energie, dadendrang. Ik was er ondersteboven van. En toen kwam ik tussen de kramen Shah Sheikkariem tegen. Hij gaf met zijn Ideaalburg het laatste zetje. We dronken een glas en deden een plas. Het volk stond blijkbaar al jaren te popelen. De oude regenten werden weggeblazen. Wat een boerenbruiloft. Er komen andere tijden…

Kees Noorloos, voorlichter gemeente Aalburg. ,,Ik ben het overzicht kwijt. Dit had ik niet verwacht. Wat een saamhorigheid! De volgende meeting op zaterdag 1 oktober in het golfpark zal een groot feest worden.”

Wijnand van der Hoeven, helende wethouder in Aalburg. ,,Goeie ideeën, goeie ideeën, veel van hetzelfde, maar goeie ideeën.”

Beppie ten Böhmer, Woudrichemse schone. ,,Kijk nou eens, kijk nou eens, dit is onze bedoeling. In 2025 mogen er alleen maar elektrische auto’s rijden op ons eilandje. En we willen een streekproductenmarkt voor alle boeren in de vesting.’’

Revolutionair John Bakker, wethouder Werkendam. ,,Altena als Living Lab. Het kan niet beter! Ik zie zoveel keer Altena dat de naamgevingsvisiegroep opgeheven kan worden.”

Topvrouw Fientje Bax op de motor, Altena Kennispoort, Vrouw en Altena. ,,We hebben een sterkte-zwakte-analyse gemaakt. Kijk! Kijk! Kijk! Wat zijn onze kansen en onze bedreigingen.”

Rabo-directeur Joan Wassink. ,,Wat een energie! Ik begrijp dat iedereen de naam Altena wil en dat het eiland belegd moet worden met zonnepanelen. Een circulaire economie. Ik mis de grote bedrijven nog.”

Altena-dromer en CDA-Statenlid Roland van Vugt. ,,We hebben geen nieuw gemeentehuis nodig. Een kwestie van organiseren en gebruik maken van bestaande gebouwen.”

Filosoof en politicus Shah Sheikkariem, Ideaalburg. ,,Dit is waar Nederland op zit te wachten. Bottom-up, we hebben geen regenten nodig. Wat een inspiratie! Het mag een beetje schuren, dat is samenleven.”

Wateroverlastbedwinger Otto van Breugel en duurzame batterij Machiel de Gelder. Ze wilden iets zeggen. Maar het lukte niet. Emotie.

Kennispoort en burgemeester Fons Naterop. ,,De polonaise mag geen nachtmerrie worden.”

Going 4 One Altena (kansen groeien waar talenten bloeien), drijvende woningen voor de jeugd, een Blue Zone voor senioren om langer en gezonder te leven. We zijn de schaamte voorbij. Er komen andere tijden…

 

Onze man in IRAN, deel 3

Picknicken langs de rivier te Esfahan.

Picknicken aan de rivier te Esfahan. En allemaal blij met een Nederlander.

Onze man in  IRAN, deel 3. Van Teheran naar Shiraz met een Fokker 100. Daar liggen drie (groene) woestijnsteden op een kluitje: Shiraz, Yazd en Esfahan. We lunchten in een prachtig voormalig badhuis te Shiraz. Sinds de Iraniërs thuis een douche hebben, gaan ze niet meer naar het badhuis.

We bezochten een moskee onder leiding van een jongeman die ‘International Affairs’ op zijn sjerp had staan. Iedereen keek naar ons of lag richting Mekka. Het was al donker toen we de Tuin van Hafez bezochten. Tientallen jongelui luisterden daar naar gedichten van Hafez (1300, dichter en mysticus). Een meisje kwam spontaan naar ons toe en heette ons welkom… Oude Perzische gebruiken borrelen weer. Orthodoxen moeten Hafez niet, want hij is nogal bloemrijk. De laatste Shah van Perzië hield in 1971 een wereldfeest bij de ruïnes van Persepolis. Het decadente feest werd de voorbode van zijn val in 1979. We wandelden onderweg ook door Kharanaq, een 1000 jaar oud spookdorp van leem, stenen en stro. Een toevallige student vertelde me dat er een man woonde die alleen yoghurt at en 112 werd, zonder pillen…

In Yazd werden we ontvangen door een familie en fan van de mytische profeet Zoroaster of Zarathustra (10e eeuw v. Christus). Toen de moslims Perzië veroverden, vermoordden ze een miljoen (!) zoroasters, volgens de vrolijke heer des huizes. We dronken en klonken op een betere toekomst. Ehhh, Esfahan  is de oude hoofdstad der Perzen en een parel…. Op een hoek van het adembenemende stadsplein Meidan Emam (Unesco) vonden we een bar met superkoffie. Moslima’s met rode schoenen keken naar een lange toerist, naar elkaar of naar hun mobiel… Welcome!

Onze man in IRAN, deel 2

In een theecafé aan de waterpijp. Foto's Piet Hartman

In een theecafé aan de waterpijp. Foto’s Piet Hartman

Onze man in IRAN, deel 2. Iran als vakantieland ligt niet voor de hand. Wa motte daor doen, man? De oorlog tussen sjiieten en soennieten, geschreeuw van ayatollahs, optochten van baardmannen. Veel te eng, volgens menigeen. Niets is wat het lijkt. Dankzij de lokalo’s van Ciran.eu (reisleidster Neda, chauffeur Ali en berggids Azies) mochten we overal binnen komen. Teheran is een rommelige stad van 14 miljoen inwoners, net zo groot als de provincie Utrecht, met veel te veel oude auto’s, niet afgebouwde hotels met werkloze kranen en verlaten flats. Liefst twee fietsers zonder fietspad gezien. 100.000 rial levert 2,5 euro op. De economische sancties van de VS en de EU tegen het atoomprogramma van Iran hebben hun sporen nagelaten.

’s Middags gingen we naar de bergen waar jongeren van Teheran langs een bergbeek flaneren en in kunstige ‘kroegen’ zitten. We werden begroet als helden. Welcome! Welcome! Welcome! Meer Engels spraken de meesten niet. Ik zag dat de jeugd bezig was grenzen te verleggen. Kleurige hoofddoek, grote zonnebril, rode nagels, groene schoenen. Ook vrouwen in chador, een zwart gewaad. Het leek soms een spookfilm, maar het past bij het land. Thee drinken, lurken aan de waterpijp, lachen en bellen. Het was een openbaring…

Warm welkom in Iran!

IMG_1141Onze man in IRAN, deel 1. Ik was toe aan een buitenlands avontuurtje. Het werd drie weken de Islamitische Republiek Iran. We kregen overal een warm welkom. Niet te geloven! Ik sloot en passant vrede met een moslimfamilie bij een Armeense kerk in de schone stad Esfahan. Op de foto staat ook een hippe Chinese die via couchsurfing het land verkende. Een ware verbroedering! Meer over mijn Iran-veldtocht de komende dagen en zaterdag 7 mei in AD Rivierenland.