De talenten van Beppie ten Böhmer

Beppie ten Böhmer. Foto Piet Hartman

Beppie ten Böhmer. Foto Piet Hartman

Beppie ten Böhmer uit Woudrichem. Ik sprak haar voor Radio A-FM. Stralende blik, dwars door je heen, blonde lokken. Vader Henk roerde in potten van Hak Conserven. Beppie pionierde bij ABN Amro. Een licht in een bank kan niet verborgen blijven. De bankmannen snakten naar een sterke vrouw. Ze maakte promotie, promotie, promotie. De stoere taal van de bankmannen deugde niet. Wil ik hier blijven? Het voelde niet goed. Beppie zat een half jaar thuis op de bank. Het komt wel goed, zei ze en dacht na. De Hogeschool voor Coaching & Counseling werd het. Mensen op weg helpen, beter maken, ontplooiing. Bange, ploeterende, tastende mannen en vrouwen. En dan komt Beppie binnen. Ze kijkt in je ziel, met respect, maar confronterend. Het steile terrein van je leven. Dat wordt gevoelig… Jezelf  betasten en ontbloten… Alle duivels komen los… Geen vluchtheuvel in de buurt… Beppie is niet ziende blind. En ze durft anders te denken. Ze maakt van ingewikkelde zaken iets tastbaars. Teambuilding, cultuurverandering, betere organisaties, betere bedrijven. Werk zat voor Beppie! Ze noemt zichzelf talentmanager. De eerste uitdaging in het leven is te ontdekken wie je bent. Ja, de belangrijkste levensvraag wordt thuis en op de basisschool niet gesteld… Zo blijven mensen domme narcistjes. Beppie geeft ook een shotje zelfvertrouwen. Gebruik je talent! Spannend hè… De uitzending vloog om. We keken elkaar aan en lachten. Wat een talent!

info@metpittraining.nl

Ze werkt bij www.redhotminute.com

Radio A-FM Altena Actueel: 4 mei 20 tot 22.00 uur met wethouder Paula Jorritsma.

 

Jan Ruis: van boekhouder tot cfo van de Koninklijke BAM Groep

Toesprakenj. Jan Ruis luistert bij zijn afscheid als cfo van de Koninklijke BAM Groep. Foto BAM

Jan Ruis luistert naar vele toespraken bij zijn afscheid als cfo van de Koninklijke BAM Groep. Foto BAM

Tamelijk onopvallend werd administrateur Jan Ruis van Fort Bouw Woudrichem lid van de raad van bestuur van de Koninklijke BAM Groep, de grootste aannemer van Nederland. Van 2004 tot en met 2012 was hij chief financial officer. Zonder kapsones, arrogant gedoe, topmannentaal. De omzet was in dertig jaar gestegen van 500 miljoen gulden tot ruim 8 miljard euro met 28.000 werknemers, binnen- en buitenland. Tropenjaren waren het, vliegtuig in vliegtuig uit, maar de teamspirit vergoedde veel. De kwaliteiten van Jan Ruis? Tijd voor een terugblik. De geboren Woercumer  (64) woont in Sleeuwijk en vertelt in Nieuwendijk. Bedaard, af en toe een lach, als een vis in het water.     

Hoe ben je in de raad van bestuur van BAM beland?

“Na de HBS was de keus werken of studeren. Naar de universiteit zat er niet in. Vanuit Woerkum zetten toen maar weinig mensen die stap. Ik had het moeten en kunnen doen… Als jongste bediende op een accountantskantoor voelde ik me niet gewaardeerd. Ik had meer in mijn mars en ging naar een scheepvaartkantoor in Rotterdam. Na diensttijd bij Fort Bouw als administrateur aan de slag. Een goed gevoel! In de avonduren SPD gehaald. Mooi team bij Fort Bouw waar ik adjunct-directeur werd. Het waren succesvolle jaren dankzij de bouw van compounds in het Midden-Oosten, een roze wolk. BAM vroeg me als financiële man voor de holding. Directeur Lucas van Fort Bouw had me voorgedragen. Ik was toen 32.”

Veel meegemaakt bij BAM natuurlijk, de belangrijkste lessen?

“In de jaren tachtig en negentig nam BAM ontzettend veel bedrijven over. Ik ging kijken, boeken onderzoeken, financiering, contractbesprekingen. In welk bedrijf je ook werkt: de mensen moeten bereid zijn voor elkaar te gaan. Een team bestaat uit hardlopers, optimisten, conservatieven. Als er in een ploeg geen goede samenwerking is, komt er niks van terecht. De wil om te winnen en integer ten opzichte van elkaar. Ik heb nooit de ambitie gehad om cfo te worden. Dat is zo gegroeid… Mijn kwaliteiten? Stabiel en diplomatiek, breed analytisch, waakzaam. Ik heb veel geleerd van oudere collega’s en van commissarissen. Een commissaris vroeg me om drie scenario’s te schrijven. Een optimistisch, neutraal en pessimistisch scenario. Dat scherpt de geest en voorkomt dat je denkt dat het altijd maar beter zal gaan. Het zit in mijn karakter om mensen een spiegel voor de houden. Niet met de bedoeling om dwars te zijn. Ik hield mijn collega’s in de raad van bestuur regelmatig die spiegel ook voor. Kritiek moet niet worden opgevat als een persoonlijke aanval. In een goed team kan dat. Ik heb als Nederlandse baas van Engelse, Belgische en Duitse bedrijven met veel mensen goeie relaties gehad. Open en transparant, daar houd ik van. Die goeie relatie betekende dat ik vaak betere informatie kreeg.”

Wat doe je na je pensionering?

“Ik heb werkweken van 80/90 uur gemaakt. Maar ik nam altijd tijd om te fietsen, mijn grote hobby. Om alles even los te laten, dat lukte. Een rondje in de buurt, genieten van het rivierenland, de bloeiende akkerranden. Of naar het buitenland, de Alpen of de Stelvio op. Met een groep fietsers onder begeleiding van Hennie Kuiper en Adri van der Poel de Mont Ventoux beklommen. Vuile ketting? Die moet je zo schoonmaken, zei Adri. Mooie mannen. Geen gedoe. Aanpakken. Jantje Ruis uit Woerkum de Mont Ventoux op. Dat heeft iets heroïsch. Het rauwe werk ter afwisseling. Pijn is genot, volgens Jan Siebeling. Ik ben gevraagd als bestuurslid van het pensioenfonds voor de bouw. Bestuur van 14 mensen, sinds kort ben ik voorzitter namens de werkgevers, 50 miljard belegd vermogen van 800.000 deelnemers. De diepe specialistische kennis heb ik niet. Ik ben meer van de verbinding en de brede visie. Zuinig zijn op elke euro. Ik heb een prima leven zo.”

Jan Ruis gedroeg zich niet als de Harry Potter van de haute finance. Meer als de Wim Duisenberg van de Koninklijke BAM Groep. De voormalige cfo geniet van fietsen in de zon en het windje mee, wetend dat tegenwind bepaalt of je een echte kerel wordt.

 

Het mooiste fietspad van Brabant

Zo was het afgelopen winter ter hoogte van de jachthaven van Hank. Foto's Piet Haqrtman

Zo was het afgelopen winter ter hoogte van de jachthaven van Hank. Foto’s Piet Hartman

Het fietspad van 7 km over de dijk langs het Steurgat tussen Werkendam/Bruine Kilhaven en de jachthaven van Hank wordt het mooiste fietspad van Brabant, volgens wethouder Wim de Jong, maar de aanleg ging niet over rozen. De aannemerscombinatie Eendracht Infra BV – Hens NV kreeg 6 januari 2014 de opdracht om de dijkversterking Steurgat – Bergsche Maas uit te voeren. De aanneemsom bedroeg volgens Waterschap Rivierenland 5,6 miljoen euro, anderhalf miljoen lager dan nummer twee, een dumpprijs dus. Eendracht Infra, in 1956 opgericht als bouwstoffenhandel, werd in 2004 overgenomen door de Veka Group en moest een nieuwe koers gaan varen. Uiteindelijk kostte de dijkversterking het bedrijf de kop: ontslag voor 45 man en een schuld van rond de zes miljoen euro. Een faillissement gaat meestal gepaard met een spoor van vernieling, maar niemand loopt er mee te koop. Volgens een ingewijde moest Loon- en Grondverzetbedrijf Leemans Hank bloeden met 130.000 euro, Kieboom Werkendam met 70.000 euro en transportbedrijf L.A. van den Heuvel met 60.000 euro. Veel zzp’ers onder wie Roemenen en Polen konden ook naar hun geld fluiten. Hens zet het werk vanaf 1 april voort en hoopt voor oktober klaar te zijn. De broers Jan en Jaco Dalm namen de zand-, grind- en grondpoot van Eendracht met vijf personeelsleden over.

Het mooiste fietspad van Brabant ter hoogte van Pontje Steur en de forellenvijvers.

Het mooiste fietspad van Brabant ter hoogte van Pontje Steur en de forellenvijvers. Het fietspad gaat waarschijnlijk eind juni open.

 

Juf Tineke van der Steen vloert met gemak 33 topambtenaren

Tineke van der Steen. leest voor tijdens Literaire Liefdes van het Woerkums Literair Café in de Teerkamer. Foto's Sjaak Groeneveld

Tineke van der Steen leest voor tijdens de hoogstaande Literaire Liefdes van het Woerkums Literair Café in de Teerkamer. Foto’s Sjaak Groeneveld

Wat is er toch mis in de klas? Ik kreeg alerts en ging op snuffelstage. De oude meester Hildo van der Steen gaf les aan 56 kinderen in Rotterdam. Hij kon rustig een kwartiertje buiten een sigaar roken. Ik herinner me mijn openbare lagere school in de vesting van Woudrichem als degelijk rustig. Wie zat te klieren, kreeg een tik op zijn vingers met een latje. Het waren net geen Arabische stokslagen… Als ik mokkend thuiskwam, zei mijn vader dat ik het er zelf naar gemaakt had. Mijn vader was niet streng, wel consequent.

Oudemannenpraat is het. De digitale revolutie heeft veel oude waarden verwoest. Whatsapp,  Facebook en Twitter maken de dienst uit. Onze lieverdjes hebben zoveel aan hun hoofd! Ik kreeg van juf Tineke van der Steen (zo vader, zo dochter) een onthutsend boek. Bestseller in onderwijsland.Meester Mark draait door, ten onder in het onderwijs’. Tineke was Leraar van het Jaar 2009. Ze geeft les op basisschool Het Baken, Werkendam. Nog steeds met een blijde blik. Ja, op het platteland zijn onze dwingelandjes rustiger dan in de grote stad. De leraar van tegenwoordig moet, volgens het boek, een drietrapsraket zijn: geboren leraar, politieagent en ambtenaar. Inclusief telefonist om verwarde ouders te woord te staan. Tineke zit op verzoek van de minister in een panel om de regelterreur te temperen. Liefst 33 topambtenaren moesten uit hun ivoren toren naar de werkvloer. In no time waren ze doodop van hun eigen regels…

Tineke predikt liefde voor de kinderen en passie voor het vak. Ze krijgt volgens mij de Arena nog stil. Maar het onderwijs kan ook niet zonder verstandige ouders. In Gorcum hebben ze een theatervoorstelling over positief coachen bedacht. Uitverkocht! De terugkeer van een oude deugd… Het andere onthutsende boek heet ‘Stop met stressen’. Steeds meer tieners worden door een burn-out geveld. Jeetje! Aan leuk-leuk-leuk kun je stuk gaan. Het is afzien in de klas, ooit de kraamkamer van het hoopvolle denken. Leve hartenbreker Tineke en alle meesters en juffen die de moderne monsters willen kalmeren.

Deze column (nummer 9) stond zaterdag 4 april in AD Rivierenland. 

Roy Grünewald, redder van De Nieuwe Doelen en  Gorinchem.

Roy Grünewald, redder van De Nieuwe Doelen en Gorinchem.

 

Vertrek Marjan den Bok veeg teken

Marjan den Bok.

Marjan den Bok.

Ik luisterde zaterdag eerst naar het Lied voor Altena, een tranentrekker eerste klas. Gecomponeerd door Corine Verweij/Kees Biesheuvel. Vervolgens las ik op de blog van Corine, fractieleider van Progressief Altena Werkendam, dat Marjan den Bok uit Dussen na een jaar is gestopt als burgerlid van de raadscommissie inwoners. Gerard Paans is voorzitter van die commissie. Een teken aan de wand vond ik het verhaal. Een bevlogen aanmelding voor de politiek en nu al afgeknapt? Er worden na het turbulente vertrek van de tortelduifjes Carla Breuer-Erwin Koenen best weer verstandige vragen gesteld, maar toch. De troebele sfeer is gebleven? Marjan den Bok gebeld.

“De manier van vergaderen, de sfeer, staat me tegen. Allemaal mannen, haantjes, en niet altijd eerlijk. Er is veel gebeurd in Werkendam, bied gewoon je excuses aan, wees eens kritischer ten opzichte van jezelf. Doe eens beter je best, niet alleen de stoel warm houden met politieke spelletjes, dat ergert me. Ik wil met een enkeling nog wel een gesprekje aanknopen. Misschien helpt het.” Nog een opmerking en die vermoedde ik al: “Het is moeilijk om als oppositie een punt te maken, we worden door de coalitie niet altijd serieus genomen.” Marjan den Bok werkt bij Thebe Thuiszorg en blijft lid van de volgens haar toffe steunfractie.

De bijdehandjes van Werkendam en de boerenlogica van mijn buurvrouw

Cees Veerman

Cees Veerman

Zwaargewicht Cees Veerman denkt na 35 gesprekken na over de toekomst van het Land van Heusden en Altena. De stuurgroep heeft de gemengde gevoelens in kaart gebracht. Lokaalbelang Werkendam heeft geen baat bij een fusie, wil nog een nader onderzoek, rekening provincie. Woudrichem is door dik en dun pro fusie. Aalburg wil een experimenteerfase om meer wederzijds begrip te ontdekken, da’s handelsgeest. De bijdehandjes van suikeroom Werkendam willen de vragen zelf formuleren. Nou, wat de bijdehandjes van Werkendam het afgelopen jaar nagelaten hebben, is de schatkist bewaken en scherpe vragen stellen… Woudrichem en Aalburg mogen hulpvragen indienen, een soort hulpsinterklazen worden het. We hebben al drie ton aan onderzoeken uitgegeven – verkeerde vragen gesteld? – en zelfs mijn buurvrouw kan de uitkomst bedenken. Qua voors en tegens der gemeenteraden van Aalburg, Werkendam en Woudrichem is het geen hersenkraker. Gewoon boerenlogica! De uitkomst van al het gepolder is hoe dan ook hetzelfde.

Vóór een fusie: CDA 13, CU 8 , Progressief Altena 7, Gemeentebelangen Woudrichem 3, VVD Woudrichem 1. Totaal 32 zetels.

Tégen een fusie: SGP 7, Lokaalbelang Werkendam 7, Ideaalburg 2 (twijfelgeval), VVD Aalburg 1, Aalburgse Alliantie 1, BAB 1. Totaal 19 zetels.

CDA_glamourboy Renzse Bergsma omrindg door Tineke van der Steen en Roland van Vugt. Foto AD Rivierenland

CDA-glamourboy Renze Bergsma omringd door Tineke van der Steen en Roland van Vugt. Foto AD Rivierenland

Oud-burgemeester Joop Worrell van Woudrichem zei dat we eerst maar eens goed moeten samenwerken op basis van respect en vertrouwen. Als de kleuterklas volwassen wordt en een fusie ligt voor de hand, dan… Ik wil het woord vertrouwen veranderen in empathie. Respect én empathie. Volgens de schrijver-filosoof Roman Krznaric verbetert empathie (inlevingsvermogen) de kwaliteit van ons leven, omdat empathie voor betere relaties en meer creativiteit kan zorgen. Anders gezegd: meer empathie, minder vooroordelen, minder wreedheid. Een onsje meer sociale vaardigheden kan geen kwaad…

Glamourboy Wim de Jong en sofbabe Sylvana de Backer. Foto Piet Hartman

Glamourboy Wim de Jong en sofbabe Sylvana de Backer. Foto Piet Hartman

En zo gaat Altena kantelen! We kantelen niet in de stront, maar in de zon. De CDA-coryfeeën Wim de Jong, Renze Bergsma en Arno Bouman krachtig op kop, hoop ik. Pim Bouman begraaft het lijk BAB en pakt uit met Lokaal Altena. Lokaalbelang Werkendam kijkt de verkeerde kant op en belandt in de oppositie. Peter Ribbers krijgt het verzoek van NPO 2 om een poldersoap te schrijven en verdwijnt van het toneel. De piratenpartij VVD Aalburg verdwijnt op de mestvaalt, God zij geprezen. Jammer van Sylvana de Backer en haar turbulente stiletto’s. Maar ja, dat breedband was een sof eerste klas. De Aalburgse Alliantie haalt een halve zetel en wil meeregeren. Moeten we overmorgen een nieuw gemeentehuis bouwen? Lijkt me een beetje dom…

Ik heb het vermoeden dat de BKA, Open Coffee Altena en de ZLTO voor een fusie zijn.

 

 

 

Licht op groen voor wegrestaurant

Schets Koppers Duizer Van Eck Architecten.

Schets Koppers Duizer Van Eck Architecten.

Dennis en Robin Groen van Albert Heijn Almkerk kunnen volgend jaar hun goodfoodtoko laten bouwen achter Servicebioscoop Hollywoud. De proef met de reclamemast, zichtbaar vanaf de A27, is geslaagd. B&W van Woudrichem zijn positief, de raad idem. Dat vertelden wethouder Izak Koedoot en raadslid Anne Duizer tijdens een excursie van CU-SGP bij E. van Wijk Logistics. De bestemmingsplanwijziging duurt even. Wellicht probeert een omstander nog roet in het eten te gooien. Nee, geen Big Mac, die uitbuitclub uit de VS. Maar het wordt een La Place, Happy Italian, Subway of Délifrance. Zeven dagen in de week geopend. Werk voor 50 mensen!

 

 

Manager Malika Takibayeva geniet van de drive bij Damen Shipyards

DEEL DRIE VAN EEN SERIE OVER DAMEN SHIPYARDS

Het hoofdkantoor van Damen Shipyards in Gorkum staat bol van de banen en van de nationaliteiten. Liefst 1200 mensen werken daar bij de banenmotor. Soms wel rond de 1500. Hier hunkeren de harten. Hier waait de spirit. Hier hijgt het ijzer. Damen huurt tijdelijk, aan de andere zijde van de Merwedebrug, het complex van het in 2012 naar Eindhoven vertrokken Massive om de magazijnen te moderniseren. Bij toeval kwam ik in contact met Malika Takibayeva. Ze werd geboren in Alma-Ata (Kazachstan) en woont in Sleeuwijk. Ze werkt als Manager Services voor de Area East en South-East Europe bij Damen Shipyards. Een kordate dame, dat moet wel na zo’n reis, clever en goedlachs. En trots op het bedrijf dat meegaat mee in de vaart der volken. Bijvoorbeeld door de ontwikkeling van hybride vaartuigen. Damen goes green!

Malika. Foto Piet Hartman

Malika Takibayeva. Foto Piet Hartman

Lees verder

Huilt Jezus om de Aalburgse politiek?

Van burgemeester Naterop van Aalburg kreeg ik het verzoek om een alternatieve nieuwjaarstoespraak te houden. Het lag voor de hand om de Aalburgse politiek op de hak te nemen. Ik vind die, net als veel Aalburgse ondernemers, een never-ending poppenkast. Dus stond ik op de kansel met een smakelijke column, lichte satire hoor, want ik heb geen onvertogen woord gebruikt. Geen vloek gelaten! Niet één keer geroepen dat Jezus huilt om de Aalburgse politiek. Ik heb het Zorgteam Aalburg te hulp geroepen om de boel te genezen. Wie mijn blog volgt, weet dat ik al diverse keren te hoop ben gelopen tegen het Altena Loket. Kost één miljoen per jaar meer dan het Aalburg Loket. Wablief???

Kees de Waal: Charlie en Piet

Kees de Waal: Charlie en Piet.

Volgens Progressief Altena-raadslid Kees de Waal ben ik na de preek met pek en veren Aalburg uit gejaagd. Klinkt lekker, maar die indruk heb ik niet. SGP-boss Dert Vlaander zei netjes dat het woord amen aan het einde van mijn toespraak niet paste. Hij vond mijn optreden niet voor herhaling vatbaar. Lies Schreuders stond te mokken over platte teksten. Tot mijn verbazing las ik in Altena Nieuws een opgewonden stukje van haar hand. Niet door kennis gehinderd had ze me met kop en kont uit het gemeentehuis willen gooien. Die zichzelf verheerlijkende schrijvert… De schrijvert die Aalburg minacht… Ik heb gewoon een bos complimenten, ook van Aalburgse ondernemers, gekregen voor het boek Streekgenoten en dat gemeld. De christelijke huisvrouw Lies Schreuders aan de satire? Ik vermoed van niet. Lieve Lies wel over de rooie van een boeddhistische column, tsja…

CharlieIk heb het ernstige vermoeden dat sommige dominees tussen de grote rivieren nog niet zo lang geleden ergere dingen op de preekstoel riepen. En wie om een bijbelpunt een nieuwe kerk opricht is wijd van de bron. Elk geloof is inherent aan geweld, schreef de Marokkaanse-Nederlander Abdelkader Benali. We hebben dankzij joden, christenen en moslims nog wat oorlogjes voor de boeg. Jezus huilt, toch wel…

PS Mijn gewraakte nieuwjaarscolumn staat onder Column Zorgteam. In het kader van de vrijheid van meningsuiting verdient het aanbeveling de reactie van Kees de Waal op de site van Progressief Altena te lezen… Charlie en Piet

Ik hoorde een mooie uitspraak van de Franse econoom Thomas Piketty: Politici zijn geen slechte mensen, maar vaak fantasieloos, ze reageren alleen maar op prikkels.

Hoe overleven vluchtelingen in Nederland? De leeuwenmoed van Lobsang, Tsering en Tashi…

De wereld verandert, Werkendam verandert. Liefst 26 vluchtelingen bevolkten het gemeentehuis op 15 december voor de naturalisatieceremonie. Vluchtelingen uit Egypte, Armenië, Irak, Iran, Syrië, Somalië, China, Afghanistan. De biblebelt kleurt regenboog. Ze kregen het Nederlands paspoort van burgemeester Haasjes. Trots en blij, een tikje onzeker, in de Werkendamse wei. Onder hen Tashi. Ze woont met haar ouders Lobsang en Tsering in Nieuwendijk. Het Chinese geweld verdreef hen uit Tibet. Een vliegende najaarsstorm. Cultuurschok! Zo moeilijk dat Nederlands. Ze zijn oh zo bescheiden, deze boeddhisten. Feest van het licht in een zee vol grote monden…

Burgemeester Haasjes van Werkendam omringd door Tsering en Tashi. Foto Piet Hartman

Burgemeester Haasjes van Werkendam omringd door Tsering en Tashi. Foto Piet Hartman

Zo tegen mijn vervroegd pensioen vroeg ik me af wat ik wilde gaan doen. Buurtbuschauffeur leek me iets zinnigs. Maar ik kwam bij een uitgever terecht en werkte mee aan een paar boeken. Op een goede dag las ik een verhaal over Vluchtelingenwerk Altena. Arthur Manz zocht taalcoaches om ontheemden een zetje in de goede richting te geven. Zo kwam ik in contact met een Tibetaans gezin dat in Nieuwendijk woont. Een Tibetaans gezin in Nieuwendijk? Van het dak van de wereld naar de polder van Europa…

Lees verder