Oude krijgers gaan de pluktuin in

Zwoegende mannen. Liefst één (niet moordlustig) vrouwke! De politiek is te belangrijk om alleen aan mannen over te laten. Radio A-FM Altena Alternatief elke woensdagavond van 20 tot 22 uur. Live vanaf het golfpark. Raadsleden hebben bijna overal een hondenbaan, behalve in Altena.

Nee, Altena Alternatief is geen NPO2 waar polderboerinnen in een Mongoolse tent bij Boer Biet naar hun vagina turen. Een stoet aan opgetogen oude krijgers kwam voorbij. Richting gemeenteraadsverkiezingen 21 november. Een historisch moment. Radio A-FM maakt er een democratisch en historisch feestje van. Met medewerking van Machiel Verdoorn, Wim de Graaf, Henk Bouman, Anne Nieuwenhuis, Jenny Assink, Ad Bakkers, Wil Drabbe. Fraaie anekdotes en frisse uitspraken.

De oude krijgers aan het woord. Foto Radio A-FM

Over de volksopstand in Sleeuwijk (fietsdijk en derde haven). Over de WMO waaraan Werkendam vier miljoen heeft overgehouden. Wethouder John Bakker een aardige man, maar heeft zijn zaakjes niet op orde, hoorde ik. Over het toenemende drugsgebruik. Wie een dealer belt, heeft binnen tien minuten drugs. Volgens Jenny Assink was het in de jaren zeventig niet minder. Over de zin en onzin van windmolens. Wil Drabbe (CDA) pleitte voor kernenergie. Over de aanleg van de Roefweg om Sleeuwijk te ontlasten. Over Hank dat dankzij het rijke Werkendam bijna af is. Een nieuwe weg van vier miljoen nog. Over de Blue Zone waar we allemaal gelukkig oud worden. De kringlooplandbouw van minister Carola Schouten. Geen vette happen meer uit Bulgarije, maar een biologische bietbal van Ariaan Straver.

Ik zag een reportage over het Griekse eiland Ikaria. Daar leven ze in de vierde versnelling, koesteren samen oude gebruiken en menigeen houdt tot hoge leeftijd, blij van zin, een pluktuin bij. Doen! Ik wil best onbezoldigd ambassadeur van Altena in Ikaria worden.

http://www.radioafm.nl – uitzending gemist

Het hondenleven van een raadslid, Radio A-FM deelt veldboeketten uit

Vroeger, lang geleden, kwam de gemeenteraad onder het genot van een borrel en een bolknak bijeen in een zaaltje van café Emmickhoven, tot 1879. Een hondenbaan is het nu. Een slavenbestaan. Dik onderbetaald.

Radio A-FM Altena Alternatief vanaf het golfpark.

Waarom wil iemand raadslid worden? Raadsleden krijgen pakken met gruwelteksten van beleidsambtenaren en ADVIESbureaus. Wablief? Raadsleden krijgen meestal stront voor dank. Raadsleden krijgen drugscrimi’s aan de telefoon. Raadsleden moeten op les om de taken aan te kunnen. Dat schreef het AD. Raadsleden moeten op spreekcursus. Raadsleden moeten op debatles om het oude denken af te schaffen. Het oude denken wordt gevoed door dierlijke driften, gewoonten. Veel raadsleden van het oude Altena gaan mee met het nieuwe Altena. De politiek moet het goede voorbeeld geven, zei de Broekse revolutionair Shah Sheikkariem tegen me. Gezond boerenverstand. Mag dat ook? Ehhhhhh, zekerheid is de vijand van de verandering.

De topdrie van CU Altena: lijsttrekker Wijnand van der Hoeven, Marjan van der Meij-Schouten en Anne Duizer.

De topdrie van ChristenUnie Altena beet het spits af bij Radio A-FM Altena Alternatief, elke woensdagavond van 20 tot 22 uur live vanuit het golfpark. Op 7 november wordt daar het lijsttrekkersdebat gehouden. RTV Altena doet natuurlijk verslag van de gemeenteraadsverkiezingen op 21 november.

Enkele speerpunten van CU Altena

Minder regels, meer vertrouwen.

Ambtelijke rapporten in beter Nederlands.

Drie flinke bibliotheken in Aalburg, Woudrichem en Werkendam.

Fusie drie woningcorporaties: minder bestuurlijke drukte.

Masterplan: Windmolens en nulopdemeter bouwen om Altena energieneutraal te maken: de 1,2 miljoen van Intergas gebruiken.

Bedrijven: Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen.

Altena moet hierdoor en met regionaal voedsel (Puur uit Altena) een Blue Zone worden. Daar worden mensen kalmpjes gelukkig oud. De kringlooplandbouw volgens Carola Schouten.

Elk dorp benoemt een ambassadeur.

De stille revolutie in Altena

Niet te geloven! Den Bosch beschouwde het Land van Heusden en Altena jarenlang als onhandelbare klei met dwarse boeren, zelfs niet gevoelig voor subsidie. Nu wordt Altena alom geprezen dankzij de samenwerking tussen boeren en natuurliefhebbers.

De pioniers: vlnr Peter van Houweling, Fien Bakker, Riet de Graaf, Minette Straver en Bastiaan Snoek. Foto’s Piet Hartman

Dat hoorde ik tijdens het 12,5 jubileum van de Agrarische Natuurvereniging Altena Biesbosch bij voorzitter Minette Straver – van de Wetering (prachtig blauw jurkje) in Babyloniënbroek, de mysterieuze plek waar de spraakverwarring begon, maar waar na het schurend ongemak de verbinding regeert. Een stille revolutie tussen de dijken. Hoezo? Ik vroeg het aan great communicator en melkveehouder Meeuwis Millenaar uit Dussen die stond te glimmen tussen de boeruhhh. Meeuwis dacht even na, nipte aan een wijntje en had het over een paar kartrekkers, idealisten, gekkies. Het scheelt een slok op een borrel dat Altena geen last heeft van intensieve veeteelt. Mest wás de god van de landbouw.

Schrijver en boerenzoon Chris de Stoop uit Antwerpen beklom het podium. De volle stal luisterde geschrokken naar zangerige zinnen uit zijn boek Dit is mijn hof. De nieuwe Belgische elite pest (om de haven van Antwerpen uit te breiden) boeren weg en legt nieuwe wildernis aan. De nieuwe heilige koe…

Schrijver Chris de Stoop op stal.

De hoeve van de familie De Stoop staat nog in de Zaligempolder, maar vraag niet hoe. Nee, dan was de ontpoldering van de Noordwaard andere koek. Boeren moeten leven dankzij eerlijke prijzen, maar vogels, bijen (358 soorten) en bloemen ook. Enneh… Er is niks mis met nostalgie! De nieuwe tijdgeest begint in Altena. Al 150 natuurvriendelijke boeren doen mee op 750 hectare.

Ik vond het ook fijn om mee te doen. Zomergasten in Altena was een samenwerkingsverband van de ANV en Woerkums Literair Café. Het bleef nog lang onrustig in Broek.

Geef migranten een kans!

Vluchtelingenwerk Altena vroeg taalcoaches. Stel dat ik voor de Duitsers of islamisten moet vluchten en ergens terechtkom waar niemand naar me omkijkt, dacht ik. Ik probeer vluchtelingen zelfvertrouwen en een zetje te geven. Dankbare gasten meegemaakt.

Lobsang tijdens de boerenerfdag bij Mieke in Genderen.

Veel asielzoekers zijn analfabeet of slecht geschoold, raken de weg kwijt tijdens de inburgeringscursus en krijgen het diploma vaak cadeau. Nieuw stelsel in de maak. Drie vluchtelingen wil ik aan u voorstellen. Tibetaan Lobsang moest vluchten voor de oprukkende Chinezen en kwam met vrouw en dochter terecht in Nieuwendijk… De boerenzoon van de hoogvlakte voelde zich eerst verloren. Hij kreeg een kans als vakkenvuller (huh?) bij Albert Heijn en zat te zweten om 10.365 artikelen in zijn hoofd te stampen. Een doorzetter, die geduldig (boeddhist) ongeduldige klanten te woord stond. Via via mocht hij proefdraaien als scheepsschoonmaker. Lobsang spuit nu fulltime schepen schoon. Hij kan een autootje van meneer Thakoer krijgen en heeft 95 rijlessen achter de rug…

Andekeal wordt Nederlander in Werkendam. Foto’s Piet Hartman

En dan vrachtwagenchauffeur Andekeal (katholiek) uit Eritrea. Hij moest 10 jaar het leger in en vluchtte naar Soedan. Voorlopige bestemming Werkendam. Hij bezoekt de Biesboschkerk (Jezus is overal) en wil slagen als chauffeur, werk genoeg, maar eerst het papiertje halen. Elke dag blokken op de computer, dertien keer gezakt voor theorie, drie keer voor praktijk… Hij heeft intussen het heftruckcertificaat met steun van Loket Altena. Zijn vrouw woont met drie kinderen in Hank. Ze spreken goed Nederlands en rooien het.

Dinand Bosch geeft les op het Da Vinci College, links achterin Diyaa.

Moslim Diyaa vluchtte uit de Syrische stad Homs. Hij liet me foto’s zien van een welvarende en dode stad. Tranen. Deed mee aan de opstand tegen Assad. Staat op dodenlijst en kan niet meer terug. Met vrouw en kind in Werkendam, familie elders. Wil werken, eet kibbeling, bezoekt moskee Gorcum. Bouwbedrijf Oome liet de ongediplomeerde tegelzetter op proef komen en nu gaat hij fluitend naar zijn werk, mede dankzij aardige maten.

Deze drie heroes hebben het verleden, hoe pijnlijk ook, achter zich gelaten. En door een zetje, een ondernemer die je een kans geeft, kun je meedoen in Nederland.

PS Hoe nuttig kan een netwerk zijn. Ik mailde Joan Hanegraaf van Oerlemans Packaging. Direct gesprekje met Johan Kranenbroek. Ze bieden twee Syrische vluchtelingen tot volle tevredenheid een baan. Andekeal kan direct aan de slag als heftruckchauffeur.

Joan Hanegraaf vecht tegen fout gedrag, de plastic soep en moet vergroenen

Joan Hanegraaf, winnaar van de BizAwards Altena 2017, heeft het zwaar te verduren. De algemeen directeur van Oerlemans Packaging, de grootste werkgever van Altena met fabrieken in Genderen en Giessen (250 werknemers), moet veel uitleggen.

Joan Hanegraaf geeft een rondleiding aan het team van BizAwards Altena. Foto Piet Hartman

De Europese Commissie en het kabinet willen het wegwerpplastic (bekers en bordjes bijvoorbeeld) gaan verbieden. Coca Cola heeft 128 miljard plastic flesjes per jaar nodig. Waar blijven die? Neem, om dicht bij huis te blijven, het plastic afval op de strandjes van Woercum en Veen. ‘Dat ruimen ze maar op’, denkt het volk van tegenwoordig. Een groep Alblasserwaarders heeft de Plastic Guerrilla in het leven geroepen om het zwerfvuil op te ruimen. Het is vooralsnog dweilen met de kraan open. De (plastic) afvalberg groeit en groeit. Een deel wordt gerecycled, een deel komt terecht in de verbrandingsoven, een deel wordt begraven, een deel wordt gratis geloosd in zee, de afvalmaffia. Joan Hanegraaf moest in Nieuwsuur opdraven, als voorzitter van de kunststofbranche, om de routekaart naar verduurzaming uit te leggen. Hij belde me op en ik luisterde naar zijn ergernissen.

“Ik mocht van moeder he-le-maal niks op straat gooien. We kampen nu met een gedragsprobleem. Alles mag! Waarom hebben Singapore, Canada en Japan geen zwerfafval? Lik-op-stuk met torenhoge boetes. Maar dat kost de politiek stemmen. De politie mag niks meer! Eén keer een klapje en gedonder. Hoe moeten we kunststof recyclen als we het niet terugkrijgen? Ook elders in de wereld smijten ze alles weg, want de straatvegers ruimen het wel op. Neem de heilige rivier Ganges. Ze pleuren er alles in! De regering van India is bezig met een grote schoonmaak en gedragsverandering. Landen rond de Middellandse Zee duwen vuilnis met een bulldozer het water in… GroenLinks scoort wat mij betreft, want we móeten verduurzamen, en rap. Statiegeld is een oplossing. Zodra plastic afval geld oplevert, wordt het een economisch model. Dan gaan we oprapen en inleveren, dat geldt zeker in Afrika. Maar de onzichtbare microplastics zijn eigenlijk een veel groter probleem. Ze zitten in fleecetruien, tandpasta en shampo. Ze komen terecht in de oceaan en worden gegeten door vissen. En zo komen ze in de mens terecht. Ze zijn nog steeds niet verboden. Multinationals hè. Laffe hap, de politiek. Maar we móeten vergroenen, anders bestaat het bedrijf over tien jaar niet meer.”

Oerlemans Packaging (zes bedrijven met een omzet van 200 miljoen) produceert al vanaf 1992 bioafbreekbare land- en tuinbouwfolie op basis van maiszetmeel. Joan Hanegraaf  laat in Giessen de ‘groene’ plasticfabriek van de toekomst bouwen met plastic op basis van rioolslib bijvoorbeeld.

 

 

Wonderkind Inge Schüller wil niet

Ik zat onder het bladerdak van de notenboom. Wat een heerlijk beest is dat toch. Nee, ik heb geen zentuin van beton met een dom beeldje. Vlinderstruiken en bloemenranden. Daar koel je van af en knap je van op. Laten we onze hersens vergroenen.

Behalve een boek, ook de krant bij de hand. Ik zag een spetterende foto van vier (!) vrouwelijke lijsttrekkers voor de nieuwe gemeente Vijfheerenlanden. Ohlala! U weet wel, de gemeenteraadsverkiezingen 21 november. Die vrouwen, geen domme dozen zo te zien, laten zich niet de les lezen door de plucheplakkende mannen. Vijfheerenlanden (what’s in a name) moet de vlag uithangen, want na 2000 jaar wanbeleid van de mannetjes is het tijd voor girlpower. Het vrouwelijk orgasme gaat, te beginnen in Vijfheerenlanden, wereldwijd de dienst uitmaken.

Inge Schüller te gast in het Woerkums Literair Café. Foto Sophie Krale

Tot mijn diepe droefenis hangt de nieuwe experimentele gemeente Altena aan de achterste mem. Huilie, huilie. Van de zes lijsttrekkers slechts één vrouw: Paula Jorritsma. Dat kwam door het plotselinge vertrek van VVD-wonderkind Inge Schüller. Watskeburt? Ik wilde het naadje van de nylonkous weten en belde haar op. Ze riep een paar krachttermen en verbrak de verbinding. Ik rook een wolk parfum met een hoop verdriet. Honingdauw Inge (Human Resource Management) is van de heldere taal, vergezichten en korte klappen. Ze zag het niet meer zitten. Tot twaalf uur ’s nachts bakkeleien over onbenulligheden… Oude wijn in nieuwe zakken. Ik belde ten einde raad advocaat Esther Vroegh. “Politiek, nee, hou op zeg, pffff”, riep ze getergd. Snik, snik. Zelfs Vrouw en Altena (de club van Mart Visser-jurkjes, high heels en tuinevents) kan geen lijsttrekker leveren.

Het zweet stond op mijn voorhoofd. Ik snak naar een frisse bui vrouwelijke dadendrang. We zijn bezig met de energietransitie en de landbouwrevolutie. We hebben een deltaplan wonen nodig. De jeugd schreeuwt om hulp tegen drugsgebruik. Met al die babbelzieke mannetjes? Zucht.

Column stond 21 juli in AD Rivierenland.     

Ruig, rijk en royaal. Veen!

Wie snakt er af en toe niet naar het echte leven? Weg uit de poppenkast van alledag? De westerse poppenkast dat alles leuk moet zijn. Het echte leven bestaat uit leut én lijden. Wind tegen maakt een mens sterk. Ik maakte het mee in Veen, spreek uit Vèèèèn.

De begrafenis van Dick Honcoop. Foto’s Piet Hartman

Even een duik in de geschiedenis. Mijn geboortestad Woudrichem Vesting was honderd jaar geleden net zo straatarm als Veen. Dat leidde tot het Vischoproer van Woudrichem in 1877 en de opstand in de Vlaas, de no-go-area van Veen, in 1898. Na de oorlog kwamen Veense kinderen aan de deur met bloemen en sinaasappels. Die lieverdjes durven, dacht ik vol ontzag. Overleven was het. Het was het begin van de bloei van Veen. Maar volgens mijn vestinggenoten deugde zelfs de wind van de bovendijk niet, terwijl Aalburg de vesting Sodom en Gomorra noemde, want daar waren de cafés op zondag open… Aan vijandelijkheden geen gebrek.

De Veense mens bouwt ook graag kerken: de hervormde kerk, de hersteld hervormde kerk en de kerk van de gereformeerde gemeente.

Zo’n tien jaar geleden bracht ik een bezoek aan Dick Honcoop, de gewaardeerde geschiedschrijver van Veen. Gelachen dat we hebben over de ruige bijnamen en de rebelse historie. Toen ik een rouwbrief kreeg, ging ik terug. Ik zat in de hervormde kerk, liep mee in de rouwstoet en verbaasde me. Dat ik ooit in een stille tocht door Veen zou lopen… Een week later stond ik in de kantine van Achilles Veen, zonder noodplan. Haringhappen voor het goede doel. Veen is het rijkste dorp van Altena geworden, echt wel. Ik telde moeiteloos acht ondernemers voor de Quote 500. Nee, geen namen, veel zwart geld. Jeetjemina!

De Veense cowboys exporteren bloemen en planten tot in Zwitserland en Engeland toe. PT Creations kan zo 40 harde werkers gebruiken – arbeidsmigranten dus. Gerrit en John Kwetters besturen de grootste eierhandel van West-Europa. Ik heb meer bier op dan haring. Leven is delen in booming Veen.

Deze column stond 7 juli in AD Rivierenland. 

Gemeenteraad boort Burgerinitiatief Altena de grond in

Burgerinitiatief Altena. Het klonk zo veelbelovend. Een initiatief van Hylke Vinkeles Melchers, Jeffrey Himpers, Dite van Vianen en Jan Hak. Om de lokale democratie te versterken. Want die schijnt vast te lopen. Meer invloed van de burger, dus. Want ja, veel raadsleden weten blijkbaar niet wat er in hun dorp leeft…

Robert van Dijk

Ik was in eerste instantie positief. Totdat ik het betoog van Yvonne Boekraad hoorde. “Nog meer bureaucratisch gedoe, laat de dorpsbewoner per project meedoen”, zei ze. Het dient gezegd dat het clubje hoogopgeleiden alles uit de kast haalde. Een bezoek aan de Tweede Kamer, een positieve brief van de blonde minister, nog meer overleggen om het democratisch gat te dichten. Hartstikke strijdlustig en sympathiek. De gemeenteraad was en bleef argwanend. Wij zijn de baas! Een laatste reddingspoging. Het Burgerinitiatief Altena wilde geen zeggenschap, maar een adviescollege worden met één vertegenwoordiger per dorp, plus tien van belangorganisaties, 31 zetels. Zoek maar eens 31 dorpswijzen voor een adviesclub. Ook dat voorstel blies de gemeenteraad weg. Robert van Dijk (VVD) noemde het meedogenloos een overbodig plan. Burgerinitiatief Altena sneuvelde op het slagveld van de democratie.

Wat dan? Versterking van de lokale demo moet geen lauwe pis zijn. Wethouder Wijnand van der Hoeven fluisterde. Hij wil de dorpsbewoners per project raadplegen. Een digitale consultatie, zoals hij het noemde. Een dorpsapp. Zonder papierwinkel. Geen fout experiment.

Boeren op doodlopend land

Ik mag graag tussen boeren vertoeven. Ademloos luister ik altijd naar hun belevenissen. De manier waarop ze over trekkers, aardappels, bieten en koeien vertellen. Een biet is geen hersenloze biet. Een koe is geen dom blondje. Teder en gevoelig zijn ze dan. Zo praten ze niet over hun vrouw.

,,Maar over tien jaar zijn er geen boeren meer. Boerenzoons doen liever iets anders, boerenbedrijven zijn niet te betalen, boeren zijn geen baas meer op eigen erf”, zei een Biesbosch-boer tegen me. Knuffeldier Yvon Jaspers (Onze Boerderij) stemde ook al niet vrolijk. Een huilende boerin vertelde dat ze koeien moest ruimen (mestregels) waardoor ze failliet dreigde te gaan. Het raakte me. Schaalvergroting is een doodlopende weg. MKZ-crisis, Q-koorts, vogelgriep, varkenspest. Toen de boerinnen Minette Straver en Josien Boll van de Agrarische Natuurvereniging Altena Biesbosch een toneelstuk over het boerenleven arrangeerden, was ik er als de kippen bij. Op een weiland te Babyloniënbroek stond een tent van toneelgroep Jan Vos. Het stuk heette ‘Koning van het grasland’ en daar was geen woord Spaans bij. ,,Boeren hebben de neiging emoties te onderdrukken, maar die moeten we juist bespreekbaar maken”, vertelde Minette aan de keukentafel.

De dilemma’s van het boerenleven kwamen (on)barmhartig voorbij. Emoties te over achter de voordeur. Boeren die geen uitweg meer zien en zich van het leven beroven… Ik hoor het regelmatig. ,,Zijn we goede rentmeesters? De kerken hebben geen antwoord”, zei een van de acteurs. Stront doodt het landleven. Heeft u wel eens een dood weiland, zonder vogels en bloemen, bekeken? De koning van het grasland (grutto) kan hier niet meer leven. En zijn maatjes ook niet. De koning is bijna dood. Het systeem wurgt boeren. Landschapspijn. Is er een uitweg? Ik hoorde dat diverse boeren biologisch gaan boeren. Hup boeren! Hup bieten! Hup koeien! Hup bloemen! Hup wormen! Hup vogels!

Column stond zaterdag 9 juni in AD Rivierenland.

Boekenbal op Slot Loevestein smaakt naar letters, zweet en meer

Het zweet kwam met bakken uit de hemel. Ik probeerde de kater van Kozakken Boys weg te spoelen. Op weg naar Slot Loevestein nam de dorst toe. Het zou de warmste meinacht sinds 1901 worden. Het water van de Waal rook brak en lusteloos. Het gerestaureerde ommeland een verademing. Alom paringsgeluiden, diep in de modder gebonk.

Ik probeerde als een ridder Slot Loevestein te betreden. Rechtsgeleerde Hugo de Groot ontsnapte in 1621 uit het slot. In een boekenkist, dat weet gans Nederland, inclusief de migranten. Hoogste tijd voor een boekenbal. Een taskforce van het 25-jarig Woerkums Literair Café tekende voor de organisatie. Onder een boom zaten Adriaan van Dis en Connie Palmen. Ik bracht de sterren een flesje bubbels. In de kapel preekte historicus Herman Pleij over het gezin door de eeuwen heen. Topamusement! Met bonkend hart wandelde ik naar de (voormalige) staatsgevangenis. Ik vroeg aan Gijsberty Timmermans uit Aalburg of de Tachtigjarige Oorlog al voorbij was. Ze had haar dochter meegebracht. Die heeft het begrepen. Het Altena College marcheerde binnen.

De staatsgevangenis heeft niets meer van toen. Een ballentent, helaas. ,,Wie heeft dit verzonnen?’’, vroeg Herman Pleij gebelgd. Ik kwam Marieke Lucas Rijneveld, het grootste schrijftalent van Nederland, tegen. We grinnikten ongemakkelijk – de avond moet ongemak zijn, dan zijn we echt. Vader Gerrit (uit Nieuwendijk) bezocht voor de eerste keer een optreden van zijn dochter. ,,Jullie kunnen het boek beter niet lezen”, had Marieke gezegd. Straffe kost voor de biblebelt. Spring in het pekelbad van Marieke en vernieuw je leven…

Raadslid Martin van Dijk gaat vragen stellen over het gebrek aan cultuurbesef bij de bestuurders. Pekelbad, mannenbroeders! Nee, dan burgemeester Reinie Melissant van Gorinchem. Ze wil te paard meedoen. Retteketet! Aan het einde van het boekenbal lag ik in de slotgracht. Uitgeteld van de loftuitingen. De catering was onder de maat. Nog steeds dorst.

Deze column stond 2 juni in AD Rivierenland. 

De avonturen van schrijver/columnist/chauffeur Eus.

https://www.ad.nl/binnenland/een-avondje-op-stap-als-hasan-de-chauffeur-van-adriaan-van-dis~a0683c68/