Beeldhouwer Jaap Hartman 65

Weer en pakkend portret. Foto Piet Hartman

Weer en pakkend portret. Foto Piet Hartman

Ik weet nog als de dag van gisteren dat Jaap 65 jaar geleden werd geboren. “Knap keind, knap keind”, zeiden mijn opa en oma die tegenover zijn huis woonden. Het knappe kind sjouwde met een kruiwagentje, klom op de step en gooide sneeuwballen tegen alle ruiten. Japie werd in de pubertijd een echte belhamel. Hij scheurde de godganse dag op zijn brommer door het onbewoonbaar verklaarde vestingstadje. Jaap was de eerste in Woerkum met een brommer. De anderen hadden of zaten de hele week in de vissersboot. Zo ook zijn vader! “Wacht maor tot oe vader thuiskomt dan krijgde met de matteklopper”, riep zijn moeder af en toe wanhopig…

Jaap gebruikte zijn brommer vooral om meisjes, nee schoonheden, te vervoeren. Ik keek mijn ogen uit en was flink jaloers. “Daar komt niks van terecht”, bromde mijn vader, maar dat wist ik niet zo zeker. Jaap woekerde gewoon met zijn talenten. In zijn slaapkamer sliep hij niet. Omringd door wulpse posters uit Parijs tekende hij frisse geboortekaartjes. Hij trok de stoute schoenen aan en ging op bezoek bij Jan Lavies, de affiche-artiest, die aan de Maas woonde. Jaap was niet meer te houden en trok de wijde wereld in. Eerst naar het muffe Gorcum dat om tien uur ’s avonds het licht uitdeed, maar dankzij een kunstenaarskolonie, onder wie Jan van Munster en Ad Dekkers, bezig was uit de dood op te staan… De lange mars van Jaap ging naar de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Grootmeester Piet Esser was streng maar rechtvaardig. Jaap voelde zich er als een vis in het water. Hij was en is geen Woerkums jongetje meer, maar toch…

Onthulling bronzen bankje (intussen gestolen) langs de Alm. Foto Tom Oostra

Onthulling bronzen bankje (intussen gestolen) langs de Alm. Foto Tom Oostra

Ik kwam hem begin jaren tachtig weer tegen in Galerie Oudendijk. Daar exposeerde de jonge beeldhouwer en vertelde sterke Amsterdamse verhalen. Kort daarna ging de énige galerie in de verre omtrek dicht. De Verlichting was net goed en wel begonnen in het Land van Heusden en Altena of de lamp ging al uit. Iedereen zat weer in het donker… Bezorgd wandelde ik op een middag het atelier van Jaap te Oudendijk binnen. Ik dacht een ernstig ondervoede, verwarde en wanhopige kunstenaar, omringd door flessen drank, aan te treffen. Hij zat echter onverstoorbaar aan kippen, uilen en stoeipoezen te werken. Ik riep dat het de hoogste tijd was voor de culturele revolutie. Hij keek me achterdochtig aan. Het kwam toch goed. De culturele revolutie van Mao kostte dertig miljoen doden. Die van ons niet één, hoogstens wat geestelijk gekwetsten…

Van de Beeldenstorm uit 1566 is in onze refopolder niets meer te zien. Jaap werkt met katholieke blijheid aan tal van kunstroutes mee. De zalmvisser, Jacoba van Beieren, Biesbosch Museum, Hendrick Hamel naar Zuid-Korea, Hergiswil (Zwitserland), Pesaro (Italië). Bronzen beelden en kneedbare vrouwen beheersen het bourgondische leven van Jaap. Ik herinner me de magische billen van Sybille. En dan Marjan, een blonde schone met onstuimige haren en blik. Els en haar pelikanen. Hanneke wilde niet. Telma was tof, Jaap als een toeter. Na jaren van meditatie kwam Janna binnen. Eindelijk een diva uit de graanrepubliek Groningen. Met Jaap is het leven nooit saai! We hebben zijn verjaardag overgoten met wijn, zalm en verhalen.

Hergiswil, Zwitserland. Jaap, Maja Groeneveld en drie Zwitserse schonen. Foto Piet Hartman

Hergiswil, Zwitserland. Jaap, Maja Groeneveld en drie Zwitserse schonen. Foto Piet Hartman

 

Woudrichem: geen geld geen ambitie

De bronzen zalmvisser van Ton Koops. Rijkswaterstaat gaat de wildgroei in de Kattengracht opruimen om het zicht op Slot Loevestein te verbeteren. Foto Piet Hartman

De bronzen zalmvisser van Ton Koops. Rijkswaterstaat gaat de wildgroei in de Kattengracht opruimen om het zicht op Slot Loevestein te verbeteren. Hulde! Foto Piet Hartman

De Visie Woudrichemse Waterkant (25 juni 2013) is na een veelbelovend begin in de ijskast beland. Voormalig provincie-ambtenaar Ad Los was als projectmedewerker bij het opstellen van het vergezicht aan de waterkant betrokken. Hij inventariseerde wensen en ideeën van betrokkenen. De Stichting Historische Haven wil de schokker Janus opknappen, kosten drie ton, en een brug van de Bol naar het strandje laten bouwen. Waar mogelijk zou worden ingehaakt op de activiteiten van Rijkswaterstaat in het kader van ruimte voor de rivier. Maar win-win ging zomaar de ijskast in.

“Geen geld, geen mensen, zeggen ze in Woerkum. Ik vind het gebrek aan ambitie! Zonder geld kun je een hoop ambitie hebben. Dat geld kun je elders halen. Burgemeester Noordergraaf past netjes op het gemeentehuis. De wethouders Koedoot en Jorritsma worden geregeerd door hun ambtenaren, denk ik. Ze moeten blijkbaar leren dat ze zelf moeten regeren. Ik hoor nooit wat over initiatieven. Renze Bergsma doet het behoorlijk. Ik verwacht dat hij wel ergens burgemeester zal worden’’, beschrijft Ad Los teleurgesteld de stille dood van de waterkantvisie. Dat is even schrikken! De kunstenaarsgemeente Woudrichem futloos? Te veel plofkip gegeten? De toekomst van Villaforte hoorde ook tot het project. “Ten tijde van burgemeester Petter hadden we een inspirerende bijeenkomst bij Villaforte. Met allerlei vergezichten. Niets meer van over. Een projectontwikkelaar heeft het terrein gekocht. Voor industrie of waterwoningen? Wil De Klerk het terrein kopen? Wethouder Koedoot wacht af, zei hij.”

Ad Los keek na zijn vertrek uit Den Bosch op projectbasis in de keuken van Woudrichem. Het viel hem op dat Aalburg, Werkendam en Woudrichem vaak langs elkaar heen werken. Al dan niet opzettelijk. Het F-woord van Cees Veerman? “Het advies van Cees Veerman is uitstekend. Alleen al het hokjesgedoe moet genoeg zijn om per 1 januari 2019 een fusie af te kondigen. De provincie moet nu doorzetten.”

Doogeschoten wilgen op een ravelijn. Nee, dat kan echt niet. Op een ravelijn staan geen bomen.

Kan Rijkswaterstaat deze troep en passant ook opruimen? Doorgeschoten wilgen op een ravelijn. Nee, dat kan echt niet. Op een ravelijn staan geen bomen. Foto Piet Hartman

Altena-droom wordt eilandbrede uitdaging, net als Texel

Roland van Vugt. Foto Teus Admiraal

Statenlid Roland van Vugt. Foto Teus Admiraal

Voor de goede orde: Roland van Vugt had op 31 mei 1992 een droom, de Altena-droom. Ik liep er niet warm voor. Totdat wethouder Sjaan van den Heuvel zeecontainers op de Rijksstraatweg in Sleeuwijk wilde zetten. Om het verkeer uit Woerkum tegen te houden. Dat moest via oprit Nieuwendijk naar de A27. Laten we van dit Absurdistan maar één gemeente Altena maken, dacht ik. Door alle foute fusies van woningbouwverenigingen, onderwijsinstellingen en zorgverleners koelde mijn enthousiasme behoorlijk. Schaalvergroting? Zakkenvullerij! Maar het gehakketak, gekeutel en gezever bleven. De SGP Aalburg en Lokaalbelang Werkendam willen hoe dan ook de baas blijven spelen. Intensieve samenwerking komt maar niet van de grond… En dan de borrelpraat over de haast rampzalige cultuurverschillen. Wonen er moslims in Woerkum? Nee, kunstenaars. In Aalburg kunnen ze beter hennep kweken dan in Werkendam. Dat klopt. Ad van Veldhoven (ZLTO) uit Dussen gaf me onlangs een voorbeeld uit de ambtenarenkeuken. “Als een boer zijn bedrijf wil uitbreiden, moet hij naar het gemeentehuis. De betreffende ambtenaar kan weken met vakantie of ziek zijn. Of de ambtenaar moet Den Bosch inschakelen wegens gebrek aan kennis.” Zo erg is het, brave burgers, boeren en buitenlui.

Na een tonnetje of drie aan onderzoeken, mislukte samenwerkingsverbanden, boze brieven en het schrikbewind van Erwin Koenen-Carla Breuer moest boerenzoon prof. dr. Cees Veerman als bemiddelaar – een soort Oe Thant van de VN – en adviseur optreden. Een vondst van diezelfde Roland van Vugt. In dank aanvaard door de haast wanhopige katholiek CdK Van de Donk. Overigens zijn nog altijd 32 raadsleden voor een fusie en 19 tegen. Cees Veerman wond er geen doekjes om. Hij kwam met het voertuig van de verlossing. Zijn rapport leest en rijdt, goed onderbouwd, als de nieuwste John Deere. De reacties van sommige raadsleden: armoe troef. Ondernemers, topvrouwen en boeren op naar het Beloofde Land. Een land vol uitdagingen: eilandbrede zorg, een duurzaam eiland, een eiland met een eigen voedselketen. Net als Texel…

Bloesem, alleen maar bloesem: TOPVROUWEN BREKEN DOOR

Fientje Bax omrind door Ruth Huisman-de Graaf (Rabo Award 2015), en Marina Zwaan (innovatieprijs. Foto Piet Hartman

Leading lady Fientje Bax omringd door zakenvrouw Ruth Huisman-de Graaf (Rabo Award 2015), en biebqueen Marina Zwaan (innovatieprijs). Foto’s Piet Hartman

Voor de derde keer. De topvrouwverkiezing van Altena. En alle bloesem was van de partij. Hooggehakt, donker of blond, vurige lippen. Tien ondernemende babes. Op de paarse loper. Het hele gemeentehuis zag pauselijk paars. De SGP was van schrik onder de wol gekropen. Dieper kon niet. Burgemeester Naterop loofde de paus. Ik deed een schietgebedje. Leny van der Ham-van Dijk, de topvrouw van 2014, vroeg me ten dans(je). Maar het feest moest nog beginnen…

Bernadette Hulswit: schattig colbertje.

Bernadette Hulswit: schattig colbertje.

Het vrouwelijke geweld golfde als het Maaswater. Tien topvrouwen eindelijk zichtbaar, voelbaar, verrukkeluk. Nee, het was geen miss-verkiezing en ze hoefden niet in een blote jurk. Bernadette Hulswit, paars colbertje, van de Rabo, ging direct door het glazen plafond. Menig topvrouw wandelt met God, zo vertelden ze. Schrijfster Marianne Grandia zeker. Met een vrolijke of strenge God, maakt niet uit. Ik keek mijn ogen uit naar zoveel biodiversiteit, zoveel blommen. Slappe buikspieren?Krakende bilpartijen? No way! Zakenvrouw Ruth Huisman-de Graaf pakkend in het zwart, zwarte bril, zwarte high heels. Een van de vier aandeelhouders van De Klerk Werkendam. Marina Zwaan: een koolzaadveld uit de bibliotheek. Ursula Ouwerkerk liet gevoelig zien wat ze in huis heeft. Dianne van Gammeren, dochter van dorpsdichter Cees, moet de nationale politie maar uit zijn lijden verlossen. Grote glazen bubbels kwamen voorbij. Verwarde mannen zijn in de mode. Hysterische vrouwen niet gezien! Bloesem, alleen maar bloesem, denkende bloesem. Natuurarts Trudy Vlot wil héél Altena genezen… Maar dan ook voor eeuwig! Zo waarlijk helpe haar God almachtig… Burgemeester Haasjes kuste wat onhandig, het enige minpunt. Carla Breuer kan het beter. Vrouwen aan de macht!

Starring Inge Schuller (l) en nog veel meer bloesem.

Starring Inge Schuller (l) en nog veel meer bloesem.

Alles over de topvrouwverkiezing!

 

Damen Shipyards troeft Chinezen af en boekt order van 150 miljoen

DE drie types patrouillevaartuigen: Damen Interceptor 1102, Fast Crew Supplier 5009 en Stan Patrol 5009.

De drie types patrouillevaartuigen: Damen Interceptor 1102, Fast Crew Supplier 5009 en Stan Patrol 5009.

Damen Shipyards heeft de Chinese concurrentie verslagen. De Gorcumse scheepsbouwer mag 12 snelle patrouillevaartuigen leveren aan de kustwacht van Trinidad en Tobago, nabij Venezuela. De order bedraagt volgens de maritieme sector meer dan 150 miljoen euro. Damen wil het bedrag niet bevestigen. Kwaliteit en snelle levertijd gaven de doorslag. De voorbereidende werkzaamheden vinden plaats op de marinewerf van Damen in Vlissingen, de afbouw in Gorcum. De schepen worden ingezet voor het onderscheppen van drugs- en wapentransporten, piraterij en mensenhandel.

Bron FD.nl

De talenten van Beppie ten Böhmer

Beppie ten Böhmer. Foto Piet Hartman

Beppie ten Böhmer. Foto Piet Hartman

Beppie ten Böhmer uit Woudrichem. Ik sprak haar voor Radio A-FM. Stralende blik, dwars door je heen, blonde lokken. Vader Henk roerde in potten van Hak Conserven. Beppie pionierde bij ABN Amro. Een licht in een bank kan niet verborgen blijven. De bankmannen snakten naar een sterke vrouw. Ze maakte promotie, promotie, promotie. De stoere taal van de bankmannen deugde niet. Wil ik hier blijven? Het voelde niet goed. Beppie zat een half jaar thuis op de bank. Het komt wel goed, zei ze en dacht na. De Hogeschool voor Coaching & Counseling werd het. Mensen op weg helpen, beter maken, ontplooiing. Bange, ploeterende, tastende, zelfs pesterige mannen en vrouwen. En dan komt Beppie binnen. Ze kijkt in je ziel, met respect, maar confronterend. Het steile terrein van je leven. Dat wordt gevoelig… Jezelf  betasten en ontbloten… Alle duivels komen los… Geen vluchtheuvel in de buurt… Beppie is niet ziende blind. En ze durft anders te denken. Ze maakt van ingewikkelde zaken iets tastbaars. Teambuilding, cultuurverandering, betere organisaties, betere bedrijven. Werk zat voor Beppie! Ze noemt zichzelf talentmanager. De eerste uitdaging in het leven is te ontdekken wie je bent. Ja, de belangrijkste levensvraag wordt thuis en op de basisschool niet gesteld… Zo blijven mensen domme narcistjes. Beppie geeft ook een shotje zelfvertrouwen. Gebruik je talent! Spannend hè… De uitzending vloog om. We keken elkaar aan en lachten. Wat een talent!

info@metpittraining.nl

Ze werkt bij www.redhotminute.com

 

 

Jan Ruis: van boekhouder tot cfo van de Koninklijke BAM Groep

Toesprakenj. Jan Ruis luistert bij zijn afscheid als cfo van de Koninklijke BAM Groep. Foto BAM

Woerkums boekhoudwonder Jan Ruis luistert naar vele toespraken bij zijn afscheid als cfo van de Koninklijke BAM Groep. Foto BAM

Tamelijk onopvallend werd administrateur Jan Ruis van Fort Bouw Woudrichem lid van de raad van bestuur van de Koninklijke BAM Groep, de grootste aannemer van Nederland. Van 2004 tot en met 2012 was hij chief financial officer. Zonder kapsones, arrogant gedoe, topmannentaal. De omzet was in dertig jaar gestegen van 500 miljoen gulden tot ruim 8 miljard euro met 28.000 werknemers, binnen- en buitenland. Tropenjaren waren het, vliegtuig in vliegtuig uit, maar de teamspirit vergoedde veel. De kwaliteiten van Jan Ruis? Tijd voor een terugblik. De geboren Woercumer  (64) woont in Sleeuwijk en vertelt in Nieuwendijk. Bedaard, af en toe een lach, als een vis in het water.     

Hoe ben je in de raad van bestuur van BAM beland?

“Na de HBS was de keus werken of studeren. Naar de universiteit zat er niet in. Vanuit Woerkum zetten toen maar weinig mensen die stap. Ik had het moeten en kunnen doen… Als jongste bediende op een accountantskantoor voelde ik me niet gewaardeerd. Ik had meer in mijn mars en ging naar een scheepvaartkantoor in Rotterdam. Na diensttijd bij Fort Bouw als administrateur aan de slag. Een goed gevoel! In de avonduren SPD gehaald. Mooi team bij Fort Bouw waar ik adjunct-directeur werd. Het waren succesvolle jaren dankzij de bouw van compounds in het Midden-Oosten, een roze wolk. BAM vroeg me als financiële man voor de holding. Directeur Lucas van Fort Bouw had me voorgedragen. Ik was toen 32.”

Veel meegemaakt bij BAM natuurlijk, de belangrijkste lessen?

“In de jaren tachtig en negentig nam BAM ontzettend veel bedrijven over. Ik ging kijken, boeken onderzoeken, financiering, contractbesprekingen. In welk bedrijf je ook werkt: de mensen moeten bereid zijn voor elkaar te gaan. Een team bestaat uit hardlopers, optimisten, conservatieven. Als er in een ploeg geen goede samenwerking is, komt er niks van terecht. De wil om te winnen en integer ten opzichte van elkaar. Ik heb nooit de ambitie gehad om cfo te worden. Dat is zo gegroeid… Mijn kwaliteiten? Stabiel en diplomatiek, breed analytisch, waakzaam. Ik heb veel geleerd van oudere collega’s en van commissarissen. Een commissaris vroeg me om drie scenario’s te schrijven. Een optimistisch, neutraal en pessimistisch scenario. Dat scherpt de geest en voorkomt dat je denkt dat het altijd maar beter zal gaan. Het zit in mijn karakter om mensen een spiegel voor de houden. Niet met de bedoeling om dwars te zijn. Ik hield mijn collega’s in de raad van bestuur regelmatig die spiegel ook voor. Kritiek moet niet worden opgevat als een persoonlijke aanval. In een goed team kan dat. Ik heb als Nederlandse baas van Engelse, Belgische en Duitse bedrijven met veel mensen goeie relaties gehad. Open en transparant, daar houd ik van. Die goeie relatie betekende dat ik vaak betere informatie kreeg.”

Wat doe je na je pensionering?

“Ik heb werkweken van 80/90 uur gemaakt. Maar ik nam altijd tijd om te fietsen, mijn grote hobby. Om alles even los te laten, dat lukte. Een rondje in de buurt, genieten van het rivierenland, de bloeiende akkerranden. Of naar het buitenland, de Alpen of de Stelvio op. Met een groep fietsers onder begeleiding van Hennie Kuiper en Adri van der Poel de Mont Ventoux beklommen. Vuile ketting? Die moet je zo schoonmaken, zei Adri. Mooie mannen. Geen gedoe. Aanpakken. Jantje Ruis uit Woerkum de Mont Ventoux op. Dat heeft iets heroïsch. Het rauwe werk ter afwisseling. Pijn is genot, volgens Jan Siebeling. Ik ben gevraagd als bestuurslid van het pensioenfonds voor de bouw. Bestuur van 14 mensen, sinds kort ben ik voorzitter namens de werkgevers, 50 miljard belegd vermogen van 800.000 deelnemers. De diepe specialistische kennis heb ik niet. Ik ben meer van de verbinding en de brede visie. Zuinig zijn op elke euro. Ik heb een prima leven zo.”

Jan Ruis gedroeg zich niet als de Harry Potter van de haute finance. Meer als de Wim Duisenberg van de Koninklijke BAM Groep. De voormalige cfo geniet van fietsen in de zon en het windje mee, wetend dat tegenwind bepaalt of je een echte kerel wordt.

 

Juf Tineke van der Steen vloert met gemak 33 topambtenaren

Tineke van der Steen. leest voor tijdens Literaire Liefdes van het Woerkums Literair Café in de Teerkamer. Foto's Sjaak Groeneveld

Tineke van der Steen leest voor tijdens de hoogstaande Literaire Liefdes van het Woerkums Literair Café in de Teerkamer. Foto’s Sjaak Groeneveld

Wat is er toch mis in de klas? Ik kreeg alerts en ging op snuffelstage. De oude meester Hildo van der Steen gaf les aan 56 kinderen in Rotterdam. Hij kon rustig een kwartiertje buiten een sigaar roken. Ik herinner me mijn openbare lagere school in de vesting van Woudrichem als degelijk rustig. Wie zat te klieren, kreeg een tik op zijn vingers met een latje. Het waren net geen Arabische stokslagen… Als ik mokkend thuiskwam, zei mijn vader dat ik het er zelf naar gemaakt had. Mijn vader was niet streng, wel consequent.

Oudemannenpraat is het. De digitale revolutie heeft veel oude waarden verwoest. Whatsapp,  Facebook en Twitter maken de dienst uit. Onze lieverdjes hebben zoveel aan hun hoofd! Ik kreeg van juf Tineke van der Steen (zo vader, zo dochter) een onthutsend boek. Bestseller in onderwijsland.Meester Mark draait door, ten onder in het onderwijs’. Tineke was Leraar van het Jaar 2009. Ze geeft les op basisschool Het Baken, Werkendam. Nog steeds met een blijde blik. Ja, op het platteland zijn onze dwingelandjes rustiger dan in de grote stad. De leraar van tegenwoordig moet, volgens het boek, een drietrapsraket zijn: geboren leraar, politieagent en ambtenaar. Inclusief telefonist om verwarde ouders te woord te staan. Tineke zit op verzoek van de minister in een panel om de regelterreur te temperen. Liefst 33 topambtenaren moesten uit hun ivoren toren naar de werkvloer. In no time waren ze doodop van hun eigen regels…

Tineke predikt liefde voor de kinderen en passie voor het vak. Ze krijgt volgens mij de Arena nog stil. Maar het onderwijs kan ook niet zonder verstandige ouders. In Gorcum hebben ze een theatervoorstelling over positief coachen bedacht. Uitverkocht! De terugkeer van een oude deugd… Het andere onthutsende boek heet ‘Stop met stressen’. Steeds meer tieners worden door een burn-out geveld. Jeetje! Aan leuk-leuk-leuk kun je stuk gaan. Het is afzien in de klas, ooit de kraamkamer van het hoopvolle denken. Leve hartenbreker Tineke en alle meesters en juffen die de moderne monsters willen kalmeren.

Deze column (nummer 9) stond zaterdag 4 april in AD Rivierenland. 

Roy Grünewald, redder van De Nieuwe Doelen en  Gorinchem.

Roy Grünewald, redder van De Nieuwe Doelen en Gorinchem.

 

De bijdehandjes van Werkendam en de boerenlogica van mijn buurvrouw

Cees Veerman

Cees Veerman

Zwaargewicht Cees Veerman denkt na 35 gesprekken na over de toekomst van het Land van Heusden en Altena. De stuurgroep heeft de gemengde gevoelens in kaart gebracht. Lokaalbelang Werkendam heeft geen baat bij een fusie, wil nog een nader onderzoek, rekening provincie. Woudrichem is door dik en dun pro fusie. Aalburg wil een experimenteerfase om meer wederzijds begrip te ontdekken, da’s handelsgeest. De bijdehandjes van suikeroom Werkendam willen de vragen zelf formuleren. Nou, wat de bijdehandjes van Werkendam het afgelopen jaar nagelaten hebben, is de schatkist bewaken en scherpe vragen stellen… Woudrichem en Aalburg mogen hulpvragen indienen, een soort hulpsinterklazen worden het. We hebben al drie ton aan onderzoeken uitgegeven – verkeerde vragen gesteld? – en zelfs mijn buurvrouw kan de uitkomst bedenken. Qua voors en tegens der gemeenteraden van Aalburg, Werkendam en Woudrichem is het geen hersenkraker. Gewoon boerenlogica! De uitkomst van al het gepolder is hoe dan ook hetzelfde.

Vóór een fusie: CDA 13, CU 8 , Progressief Altena 7, Gemeentebelangen Woudrichem 3, VVD Woudrichem 1. Totaal 32 zetels.

Tégen een fusie: SGP 7, Lokaalbelang Werkendam 7, Ideaalburg 2 (twijfelgeval), VVD Aalburg 1, Aalburgse Alliantie 1, BAB 1. Totaal 19 zetels.

CDA_glamourboy Renzse Bergsma omrindg door Tineke van der Steen en Roland van Vugt. Foto AD Rivierenland

CDA-glamourboy Renze Bergsma omringd door Tineke van der Steen en Roland van Vugt. Foto AD Rivierenland

Oud-burgemeester Joop Worrell van Woudrichem zei dat we eerst maar eens goed moeten samenwerken op basis van respect en vertrouwen. Als de kleuterklas volwassen wordt en een fusie ligt voor de hand, dan… Ik wil het woord vertrouwen veranderen in empathie. Respect én empathie. Volgens de schrijver-filosoof Roman Krznaric verbetert empathie (inlevingsvermogen) de kwaliteit van ons leven, omdat empathie voor betere relaties en meer creativiteit kan zorgen. Anders gezegd: meer empathie, minder vooroordelen, minder wreedheid. Een onsje meer sociale vaardigheden kan geen kwaad…

Glamourboy Wim de Jong en sofbabe Sylvana de Backer. Foto Piet Hartman

Glamourboy Wim de Jong en sofbabe Sylvana de Backer. Foto Piet Hartman

En zo gaat Altena kantelen! We kantelen niet in de stront, maar in de zon. De CDA-coryfeeën Wim de Jong, Renze Bergsma en Arno Bouman krachtig op kop, hoop ik. Pim Bouman begraaft het lijk BAB en pakt uit met Lokaal Altena. Lokaalbelang Werkendam kijkt de verkeerde kant op en belandt in de oppositie. Peter Ribbers krijgt het verzoek van NPO 2 om een poldersoap te schrijven en verdwijnt van het toneel. De piratenpartij VVD Aalburg verdwijnt op de mestvaalt, God zij geprezen. Jammer van Sylvana de Backer en haar turbulente stiletto’s. Maar ja, dat breedband was een sof eerste klas. De Aalburgse Alliantie haalt een halve zetel en wil meeregeren. Moeten we overmorgen een nieuw gemeentehuis bouwen? Lijkt me een beetje dom…

Ik heb het vermoeden dat de BKA, Open Coffee Altena en de ZLTO voor een fusie zijn.

 

 

 

Licht op groen voor wegrestaurant

Schets Koppers Duizer Van Eck Architecten.

Schets Koppers Duizer Van Eck Architecten.

Dennis en Robin Groen van Albert Heijn Almkerk kunnen volgend jaar hun goodfoodtoko laten bouwen achter Servicebioscoop Hollywoud. De proef met de reclamemast, zichtbaar vanaf de A27, is geslaagd. B&W van Woudrichem zijn positief, de raad idem. Dat vertelden wethouder Izak Koedoot en raadslid Anne Duizer tijdens een excursie van CU-SGP bij E. van Wijk Logistics. De bestemmingsplanwijziging duurt even. Wellicht probeert een omstander nog roet in het eten te gooien. Nee, geen Big Mac, die uitbuitclub uit de VS. Maar het wordt een La Place, Happy Italian, Subway of Délifrance. Zeven dagen in de week geopend. Werk voor 50 mensen!